ผลการค้นหา

ค้นเจอ 207 รายการ

แก่น (แกน)

แกน กลางของต้นไม้,เก่ง ดื้อ ฉลาดแกมโกง

แก่น

ภาษาอีสาน

แก่น (คุ้นเคย)

อยู่เป็นที่,อยู่อย่างปักหลักปักฐาน,อยู่ติดบ้าน,คุ้นเคย

แกน

ภาษาอีสาน

แก่น (แข็ง)

แข็ง,แน่น

แก่น

ภาษาอีสาน

แก่

การดึง,ลากหรือเคลื่อนย้ายสิ่งของ

แก่

ภาษาอีสาน

แก่แด่

ชี้ตรง, อาการอื่น ๆ ที่มีลักษณะแข็งและตรง โดยมักใช้ขยาย เพื่อบ่งบอกว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่มีขนาดเล็ก เก่เด่ (ใช้สำหรับสิ่งที่มีอาการคล้ายกัน) ก็เรียก

แก๊-แด๊

ภาษาอีสาน

แก่นเมือง

เจ้าเมือง เจ้าเมืองเรียก แก่นเมือง อย่างว่า เจ้าเมืองดีบ่เห็นแก่เงินแสนไถ้ เจ้าเมืองดีเห็นแก่ไพร่แสนเมือง (ภาษิต).

แก่น - เมือง

ภาษาอีสาน

แก่

ว. มีอายุมาก เช่น แก่ไปทุกวัน ไม้แก่ เด็กคนนี้แก่กว่าเด็กคนนั้น, อยู่ในวัยชรา เช่น คนแก่ หญิงแก่, จัด เช่น เหลืองแก่ แก่เปรี้ยว แก่หวาน; โดยปริยายหมายความว่า จัดเจน หนัก หรือ ยิ่งไปในทางนั้น เช่น แก่สังคม แก่วิชา แก่เหล้า แก่เล่น แก่ไฟ.

พจนานุกรมไทย