ผลการค้นหา

สังขาร* *สังขาร *สังขาร*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 64 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สังขาร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยั่งยืน

ก. ยืนยง, อยู่นาน, เช่น ขอให้มีความสุขยั่งยืน, คงทน เช่น สังขารไม่จีรังยั่งยืน เจดีย์นี้มีอายุยั่งยืนมาได้ ๗๐๐ ปีแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

อสุภกรรมฐาน

[-กำมะถาน] น. กรรมฐานที่ยึดเอาซากศพเป็นอารมณ์ เพื่อพิจารณาให้เห็นความไม่งามความไม่เที่ยงแท้ของสังขาร. (ป. อสุภกมฺมฏฺาน).
 พจนานุกรมไทย

drink

ถอง

V

ผมพาสังขารที่อิดโรยมาทำงาน เพราะถองเบียร์เข้าไปหลายขวดเมื่อคืนนี้
 EN-TH Dictionary

วิปัสสนา

[วิปัดสะนา] น. ความเห็นแจ้ง, การฝึกอบรมปัญญาให้เกิดความเห็นแจ้งในสังขารทั้งหลายว่าเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ความหิวเป็นโรคอย่างยิ่ง สังขารเป็นทุกข์อย่างยิ่ง รู้ข้อนั้นตามเป็นจริงแล้ว ดับเสียได้ เป็นสุขอย่างยิ่ง

หมวดธรรม
 พุทธสุภาษิต

illness

โรคาพยาธิ

N

หลวงพ่อมีอายุมากแล้ว และมีโรคาพยาธิมาเบียดเบียนสังขาร กิจนิมนต์นอกวัดจึงได้งดไปโดยปริยาย
 EN-TH Dictionary

เวทนา

[เวทะ-] น. ความรู้สึก, ความรู้สึกทุกข์สุข, (เป็นขันธ์ ๑ ในขันธ์ทั้ง ๕ คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ); ความเจ็บปวด, ทุกข์ทรมาน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

be flabby

หย่อน

V

สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง ถึงวัยสาวจะสวยงามเพียงใจ พอแก่ไปทุกอย่างก็หย่อนยานหาความงามมิได้

หย่อนลง
 EN-TH Dictionary

ขันธ์

น. ตัว, หมู่, กอง, พวก, หมวด, ส่วนหนึ่ง ๆ ของรูปกับนามที่แยกออกเป็น ๕ กอง คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ซึ่งเรียกว่า ขันธ์ ๕ หรือ ขันธ์ทั้ง ๕. (ป.; ส. สกนฺธ).
 พจนานุกรมไทย

be flabby

คล้อย

V

สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง ถึงวัยสาวจะสวยงามเพียงใจ พอแก่ไปทุกอย่างก็คล้อยหย่อนยานหาความงามมิได้

หย่อนลงเล็กน้อย
 EN-TH Dictionary

obstruction

มาร

N

พระพุทธองค์ทรงเตือนด้วยว่าปัญจธรรม 3 ประการก็เป็นมารที่คอยกีดขวางความงอกงามแห่งความรู้และความรัก

ในพระพุทธศาสนาหมายถึงผู้กีดกันบุญกุศล มี 5 อย่าง เรียก ว่า เบญจพิธมาร คือ ขันธมาร กิเลสมาร อภิสังขารมาร มัจจุมาร เทวบุตรมาร, โดยปริยายหมายถึงผู้ที่เป็นอุปสรรคขัดขวาง
 EN-TH Dictionary

เที่ยง

ว. ตรง เช่น นาฬิกาเดินเที่ยง, แน่นอน เช่น สังขารไม่เที่ยง คือ ไม่แน่นอน; ที่สะท้อนตรงกับความเป็นจริง ในคำว่า กระจกเที่ยง; แน่, แม่นยำ, ในคำว่า มือเที่ยง; เรียกเวลากึ่งกลางของกลางวันที่พระอาทิตย์อยู่ตรงศีรษะว่า เที่ยง หรือ เที่ยงวัน ตรงกับ ๑๒ นาฬิกา, เรียกเวลากึ่งกลางของกลางคืนว่า เที่ยงคืน ตรงกับ ๒๔ นาฬิกา.
 พจนานุกรมไทย