ค้นเจอ 68 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "วิเศษณ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศัพท์วิเศษณ์ ขอให้ไม่ว่า...อะไรก็ตามขอให้...เถิดเอาแต่มุ่งหน้าเอาแต่ มุเอาแต่

只管

[zhǐ guǎn]

absolutely

เทียว

ADV

อย่าไปที่นั่นเทียว

คำที่ใช้ประกอบกริยาหรือวิเศษณ์ เพื่อบังคับหรือเน้นความให้มีความหมายหนักแน่นยิ่งขึ้น

ศัพท์วิเศษณ์ ใช้แสดงขีดจำกัด ที่มากที่สุดหรือระดับที่มากที่สุด

至多

[zhì duō]

ศัพท์วิเศษณ์ แสดงว่า ภายในระยะเวลาอันสั้นนี้ก็จะปรากฎเหตุการณ์บางอย่างขึ้น

快耍

[kuài shuǎ]

เกินไป

ว. คำประกอบท้ายคำวิเศษณ์ เพื่อเน้นความหมาย แสดงว่าเกินกำหนด เกินพอดี เช่น กินมากเกินไป ดีเกินไป สุกเกินไป.

เป็นวลีวิเศษณ์ที่ใช้หน้าประโยค มีความหมายแสดงว่าครอบคลุม สภาพการณ์โดยทั่วไป

大凡

[dà fán]

ความ

[คฺวาม] น. เรื่อง เช่น เนื้อความ เกิดความ; อาการ เช่น ความทุกข์ ความสุข; คดีที่ฟ้องร้องกันในโรงศาล; คำนำหน้ากริยาหรือวิเศษณ์เพื่อแสดงสภาพ เช่น ความตาย ความดี ความชั่ว.

ดูคำว่า镆铘mò yéดาบวิเศษณ์สมัยโบราณมักใช้กับบุคคลที่มีความสามารถ

[mò]

ยังอีก

ใช้ประกอบคำกริยาหรือคำวิเศษณ์ หมายความว่า ที่ยังไม่ได้ทำ ยังมีอยู่ เช่น งานที่ยังไม่ได้ทำ ยังอีกเยอะเลย; คำที่ผู้ใหญ่ใช้ขู่เด็กที่ไม่ทำตามสั่ง เช่น เมื่อบอกให้เด็กออกมา เด็กไม่ออกมา ก็จะพูดว่า ยังอีก.

ไป

ก. เคลื่อนออกจากที่, ใช้ตรงกันข้ามกับ มา, เป็นคำประกอบท้ายกริยาหมายความว่า เรื่อยไป, ไม่หยุด, เช่น ทำไป กินไป, เป็นคำประกอบท้ายคำวิเศษณ์เพื่อเน้นความหมายให้หนักแน่นยิ่งขึ้น เช่น ขาวไป ช้าไป ดีเกินไป.

อย่าง

[หฺย่าง] น. วิธี, แบบ, เยี่ยง, เช่น ทำอย่างนี้ เขียนอย่างนั้น, ลักษณนามบอกจำนวน หมายถึง ชนิด, สิ่ง, เช่น ทำกับข้าวไว้ ๒ อย่าง ทำงานหลายอย่าง. ว. เหมือน เช่น อย่างใจ อย่างเคย, ใช้ประกอบคำวิเศษณ์ หมายความว่า โดยอาการที่ เช่น อย่างดี อย่างเข้มแข็ง.

อาการนาม

[อาการะนาม] (ไว) น. คำนามที่บอกกิริยาอาการหรือความปรากฏเป็นต่าง ๆ ของคน สัตว์ และสิ่งของ ซึ่งมาจากคำกริยาหรือคำวิเศษณ์ที่มักมีคำ “การ” หรือ “ความ” นำหน้า เช่น การยืน การเดิน การอยู่ ความรัก ความดี ความสวย.