ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
福耳
ふくみみ
n
耳
[ěr]
顺耳
[shùn ěr]
บาดหู
V
หล่อนรู้สึกบาดหูยามลูกสะใภ้ใช้วาจาลื้อๆ อั๊วะๆ ซึ่งหล่อนไม่ชอบฟัง
ระคายหูทนฟังไม่ได้ ทำให้ไม่สบอารมณ์
หูชั้นนอกที่ประกอบไปด้วยใบหูกับรูหู
N
ใบหูส่วนล่าง, ติ่งหู
ยกหู, ทำหูตั้ง (สัตว์)
PHRV
ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.
(ปาก) ว. แสลงหู, ไม่ถูกหู.
ก. ไม่พอใจและเริ่มรู้สึกโกรธ; ระคาย เช่น เคืองตา, รำคาญ เช่น เคืองหู เคืองใจ.
ขี้หู