ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มนุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 134 รายการ

มนุญ

ว. เป็นที่พอใจ, งาม. (ป. มนุญฺ).
 พจนานุกรมไทย

มนุษย,มนุษย-,มนุษย์

[มะนุดสะยะ-, มะนุด] น. สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล, สัตว์ที่มีจิตใจสูง, คน. (ส.; ป. มนุสฺส).
 พจนานุกรมไทย

มนุษย์กบ

น. คนที่ฝึกดำนํ้าได้นาน ๆ จนชำนาญโดยอาศัยหน้ากาก รองเท้าคล้ายตีนกบและอุปกรณ์ช่วยการหายใจใต้นํ้า.
 พจนานุกรมไทย

มนุษยชาติ

[มะนุดสะยะ-, มะนุดสะ-] น. จำพวกคน, หมู่มนุษย์. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

มนุษยเทพ

น. กษัตริย์. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

มนุษยธรรม

น. ธรรมของคน, ธรรมที่มนุษย์พึงมีต่อกัน มีเมตตากรุณาเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

มนุษย์มนา

(ปาก) น. ผู้คน เช่น ไม่เห็นมีมนุษย์มนาสักคน, คนทั่ว ๆ ไป เช่น แต่งตัวไม่เป็นมนุษย์มนา. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

มนุษยโลก

[มะนุดสะยะ-, มะนุดสะ-] น. โลกมนุษย์. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

มนุษยศาสตร์

[มะนุดสะยะ-, มะนุดสาด] น. วิชาว่าด้วยคุณค่าทางจิตใจและงานของคน มีศิลปะ วรรณคดี ประวัติศาสตร์ ภาษาศาสตร์ ศาสนา และปรัชญา. (ส. มนุษฺย + ศาสฺตฺร). (อ. humanities).
 พจนานุกรมไทย

มนุษยสัมพันธ์

[มะนุดสะยะ-, มะนุดสำพัน] น. ความสัมพันธ์ในทางสังคมระหว่างมนุษย์ ซึ่งจะก่อให้เกิดความเข้าใจอันดีต่อกัน.
 พจนานุกรมไทย

มนุษย์อวกาศ

น. คนที่ฝึกจนมีความชำนาญเพื่อเดินทางออกนอกบรรยากาศของโลก.
 พจนานุกรมไทย

มนุสาร,มนูสาร,มโนสาร

น. ชื่อคัมภีร์กฎหมายมนูธรรมศาสตร์ฉบับย่อ.
 พจนานุกรมไทย