ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อัน
(อาคาร) ส่วนบนของหน้าเตาผิงที่ยื่นเป็นหิ้ง
แผ่นไม้ที่ทำเป็นพนักผิงหลังเก้าอี้
[อันตะ-] น. เขต, แดน; ปลายทาง, ที่จบ, อวสาน, ที่สุด; ความตาย, ความเสื่อมสิ้น. (ป., ส.).
[อันทะ-] ว. มืด, มืดมน, เช่น อันธกาล; โง่, ทึบ, เช่น อันธปัญญา; มองไม่เห็น, บอด, เช่น อันธจักษุ. (ป., ส.).
一连串
[yì lián chuàn]
แคปชันเรียกยอดไลก์
เหล็กเส้นคู่ที่วางไว้บนพื้นหน้าเตาผิงใช้ผิงไม้ฟืน มีการแกะสลักด้วย บางแห่งเรียกว่า Fire-dogs
กระเบื้องหรือหินที่ปูหน้าเตาผิง หรือก่อเป็นเตาผิง
[อันตะ-] น. ลำไส้ใหญ่, ราชาศัพท์ว่า พระอันตะ. (ป.; ส. อนฺตฺร).
วันอันแจ่มใส สวรรค์อันงดงาม
จิด-ทิ-วัด