ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 158 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประชา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประชาชน,ประชาราษฎร์

น. พลเมือง, สามัญชนทั่ว ๆ ไปที่ไม่ใช่ข้าราชการ พ่อค้า หรือนักบวช ในความว่า ข้าราชการ พ่อค้า และประชาชน.
 พจนานุกรมไทย

ประชาชาติ

น. ประเทศ, ประชาชนที่เป็นพลเมืองของประเทศ, ชาติ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ประชาชี

(ปาก) น. ประชาชน.
 พจนานุกรมไทย

ประชาทัณฑ์

น. การที่ฝูงชนกลุ้มรุมทำร้าย เป็นการลงโทษบุคคลที่ตนเข้าใจหรือนึกว่ามีความผิด โดยไม่ดำเนินการตามกระบวนการยุติธรรม.
 พจนานุกรมไทย

ประชาธิปไตย

[ปฺระชาทิปะไต, ปฺระชาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ถือมติปวงชนเป็นใหญ่, การถือเสียงข้างมากเป็นใหญ่. (ส. ปฺรชา + ป. อธิปเตยฺย).
 พจนานุกรมไทย

ประชานาถ

น. พระพรหม. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ประชาบดี

น. เจ้าแห่งสรรพสัตว์. (ส. ปฺรชาปติ).
 พจนานุกรมไทย

ประชาบาล

น. การศึกษาของท้องถิ่น มีราชการบริหารส่วนท้องถิ่นเป็นผู้ดำเนินการ, เรียกโรงเรียนประเภทนี้ว่า โรงเรียนประชาบาล; (เลิก) การปกครองพลเมืองในท้องถิ่น.
 พจนานุกรมไทย

ประชาพิจารณ์

น. การฟังความคิดเห็นของประชาชนส่วนใหญ่. (อ. public hearing).
 พจนานุกรมไทย

ประชาภิบาล

น. ผู้ปกครองพลเมือง; การปกครองชาวเมือง. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ประชามติ

น. มติของประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศที่แสดงออกในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือที่ใดที่หนึ่ง. (อ. plebiscite); มติของประชาชนที่รัฐให้สิทธิออกเสียงลงคะแนนรับรองร่างกฎหมายสำคัญที่ได้ผ่านสภานิติบัญญัติแล้ว หรือให้ตัดสินในปัญหาสำคัญในการบริหารประเทศ. (อ. referendum).
 พจนานุกรมไทย

ประชาสงเคราะห์

น. การช่วยเหลือในด้านสวัสดิการ เช่นการบรรเทาทุกข์ผู้ประสบสาธารณภัยที่รัฐให้แก่ประชาชนที่ตกทุกข์ได้ยาก.
 พจนานุกรมไทย