ตัวกรองผลการค้นหา
ชระแลง
หมายถึง[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะแลง.
ชระอับ
หมายถึง[ชฺระ-] (กลอน) ว. อับ, มืดมัว, มืดคลุ้ม.
ชระอาบ
หมายถึง[ชฺระ-] (กลอน) ก. อาบ, ชโลม, ทา, ทำให้ซึมซาบ.
ชระเอม
หมายถึง[ชฺระ-] (กลอน) ว. ร่มเย็น เช่น ดั่งฤๅดั่งไทรชระเอมชรอื้อ. (ม. คำหลวง ชูชก).
ชรัด
หมายถึง[ชฺรัด] (กลอน) ก. ซัด เช่น หมู่หนึ่งชรัดด้วยทองแดง. (ม. คำหลวง มหาราช).
ชรัว
หมายถึง[ชฺรัว] น. ซอกเขา, หุบเขา.
ชรา
หมายถึง[ชะ-] ว. แก่ด้วยอายุ, ชำรุดทรุดโทรม. (ป., ส.).
ชรากากี
หมายถึง[ชะ-] น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (โอสถพระนารายณ์).
ชราธรรม
หมายถึงว. มีชราเป็นธรรมดา, มีความแก่ความชำรุดทรุดโทรมเป็นธรรมดา.
ชราบ
หมายถึง[ชฺราบ] (โบ) ก. ทราบ. (ข. ชฺราบ).
ชราบชรับ
หมายถึง[ชฺราบชฺรับ] ก. ซึมซาบ.
ชราภาพ
หมายถึงน. ความแก่ด้วยอายุ, ความชำรุดทรุดโทรม, เช่น อันทุพพลชรา ภาพแล้ว. (โลกนิติ).