คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขปภ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 8,813 รายการ

ภัทร

ภทฺท ภทฺร

ภทฺร

เจริญ

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

ข.

เขต

(กทม.)

ข.

ภาษาเขมร

(พจนานุกรม)

พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.

ทุกข

ทุก-ขะ

ทุกข-

ทุก-ขะ

เสกข,เสกข-,เสกขะ

[-ขะ-] น. ผู้ยังต้องศึกษาอยู่, พระอริยบุคคลผู้ยังไม่บรรลุพระอรหัตผล. (ป.; ส. ไศกฺษ).

นภสุภ

งดงามดั่งท้องฟ้า

นบ-พะ-สุบ

นิสภ,นิสภ-

[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).

ภว,ภว-,ภวะ

[พะวะ-] น. ความเกิด, ความมี, ความเป็น; ภพ. (ป., ส.).

ภักดี

น. ความจงรัก, ความเลื่อมใสยิ่ง. (ส. ภกฺติ; ป. ภตฺติ).