ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ภทฺท ภทฺร
ภทฺร
เจริญ
[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).
เขต
(กทม.)
ภาษาเขมร
(พจนานุกรม)
พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
ทุก-ขะ
[-ขะ-] น. ผู้ยังต้องศึกษาอยู่, พระอริยบุคคลผู้ยังไม่บรรลุพระอรหัตผล. (ป.; ส. ไศกฺษ).
งดงามดั่งท้องฟ้า
นบ-พะ-สุบ
[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).
[พะวะ-] น. ความเกิด, ความมี, ความเป็น; ภพ. (ป., ส.).
น. ความจงรัก, ความเลื่อมใสยิ่ง. (ส. ภกฺติ; ป. ภตฺติ).