ค้นเจอ 4,804 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกต้นขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขากรรไกร

[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.

top of the thigh

โคนขา

N

เขาถูกฟันที่โคนขาหน้าข้างขวาเป็นแผลใหญ่

ส่วนข้างต้นของเรียวขาเหนือหัวเข่าขึ้นไป

bone

ถอดกระดูก, เอากระดูกออก

VT

fracture

การแตก (โดยเฉพาะกระดูก), การร้าว (โดยเฉพาะกระดูก)

N

hipbone

กระดูกสะโพก, กระดูกตะโพก

N

scapula

กระดูกสะบัก, กระดูกไหล่

N

ขา

ေျခေထာက္

หมวดอวัยวะของร่างกาย

เฉ่ ดั่น

ขา

Chân

อวัยวะ

ขา

ជេីង

อวัยวะ

Cheong

ขา

น. อวัยวะตั้งแต่ตะโพกถึงข้อเท้า สำหรับยันกายและเดินเป็นต้น (ไทยถิ่นอื่น ขา หมายความตั้งแต่ตะโพกถึงเข่า); สิ่งของซึ่งมีลักษณะคล้ายขาสำหรับยันหรือรองรับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น ขาโต๊ะ ขาเก้าอี้ ขาตั้ง; เรียกส่วนที่ยื่นออกไปจากส่วนใหญ่เหมือนรูปขา เช่น ขากางเกง.

ขา

น. พวก, ฝ่าย, เช่น ขานักเลง ขาเจ้าชู้; เรียกผู้ร่วมเล่นการพนันเช่นไพ่ว่า ขา; คราว, เที่ยว, เช่น ขากลับ ขาเข้า ขาออก; (โบ) สลึง, ใช้เฉพาะราคาทองคำที่คิดเป็นราคาเงินบาท เศษที่เป็นสลึงเรียกว่า ขา เช่น ทองคำหนัก ๑ บาท เป็นราคาเงิน ๘ บาท ๒ สลึง เรียกว่า ทองเนื้อแปดสองขา ถ้าเป็นราคาเงิน ๘ บาท ๓ สลึง เรียกว่า ทองเนื้อแปดสามขา.

ขา

ว. คำขานรับของผู้หญิง.