ตัวกรองผลการค้นหา
อเสกข
อ่านว่าอะ-เสก-ขะ
อเสกข-
โบกขร,โบกขร-
หมายถึง[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).
โมกข,โมกข-,โมกข์,โมกข์
หมายถึง[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).
โปกขร,โปกขร-
หมายถึง[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).
ข.
ย่อมาจากเขต
ย่อมาจากภาษาเขมร
ข
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
ทุกข
อ่านว่าทุก-ขะ
ทุกข-
กำจาย
หมายถึงก. กระจาย. (ข. ขฺจาย).
จำเลาะ
หมายถึงก. ทะเลาะ. (ข. เฌฺลาะ).