คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ไกร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 201 รายการ

ไกรพ

[-รบ] น. บัวสาย เช่น ไกรพแกมสโรช. (ม. คำหลวง มัทรี). (ส. ไกรว).

ไกรลาส,ไกลาส

[ไกฺรลาด, ไกลาด] น. ชื่อภูเขาในเทือกเขาหิมาลัย เชื่อว่าเป็นที่สถิตของพระอิศวรในศาสนาพราหมณ์. ว. สีขาวเหมือนเงินยวง. (ส. ไกลาส).

ไกรศร,ไกรสร

[ไกฺรสอน] (กลอน) น. สิงโต เช่น เสือคร่งเสือแผ้วเอนกาไลยไกรสรสีหส่งเสียงแขง. (ม. ร่ายยาว มหาพน). (แผลงมาจาก เกสรี).

ไกรศรี

[ไกฺรสี] ว. ผู้ยิ่งด้วยสิริ. (ไกร + ศรี).

ไกรศรี,ไกรศรี,ไกรสรี

[ไกฺรสี] (แบบ) น. สิงโต. (แผลงมาจาก เกสรี).

ไกรสิทธิ

[ไกฺรสิด] (โบ; กลอน) น. ราชสีห์ เช่น สูจงนฤมิตรเป็นราชไกรสิทธิ. (ม. คำหลวง มัทรี).

ขากรรไกร

[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.

ขาตะไกร

น. ขากรรไกร.

จรดพระกรรไกรกรรบิด,จรดพระกรรไตรกรรบิด

(ราชา) ก. ใช้กรรไตรและมีดโกนขริบและโกนผมเล็กน้อย เป็นการเริ่มในพระราชพิธีโสกันต์และเกศากันต์.

ตะไกร

[-ไกฺร] น. เครื่องมือสำหรับตัดโดยใช้หนีบ มี ๒ ขา, ลักษณนามว่า เล่ม, เขียนเป็น กรรไกร หรือ กรรไตร ก็มี.

ตะไกร

[-ไกฺร] น. คำเรียกเหยี่ยวชนิดหนึ่งว่า เหยี่ยวตะไกร. (พจน. ๒๔๙๓).

ปากตะไกร

ว. ปากจัด, ชอบพูดจาเหน็บแนม.