ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
โหย
V
ตอนนี้ฉันรู้สึกโหยของหวานๆ
เธอโหยไห้ถึงบุตรที่ตายไปแล้ว
ดิฉันรู้สึกโหยเต็มทน
อ่อนกำลัง, อ่อนใจ
โหยกเหยก
เขาโหยกเหยกไม่น่าไว้วางใจ
ไม่อยู่กับร่องกับรอย
โหยง
ADV
เขากระโดดโหยงเมื่อเห็นเมียเดินมา
อาการที่กระโดดโดยฉับไวด้วยดีใจหรือตกใจ
โหย่ง
เขาโหย่งตัวขึ้นเพื่อจะมองได้ชัดยิ่งขึ้น
อาการที่เดินหรือวิ่งไม่เต็มเท้า คือ จดแต่ปลายเท้า เพื่อทำให้ตนสูงขึ้น หรือเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง
โหยไห้
เธอโหยไห้ถึงลูกและสามีที่จากลาไปเร็วเหลือเกิน
สะดุ้งโหยง
เสียงกริ่งรถจักรยานที่ดังมาจากข้างหลังทำให้เขาสะดุ้งโหยง
ตกใจจนผวาตัวขึ้น
[กัน-] (โบ; กลอน) ก. โหย, คร่ำครวญ, เช่น มีกระเรียนร้องก้องกรรโหย. (สมุทรโฆษ).
[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
[-โหฺย่ง] ก. ทำให้สูงขึ้น เช่น กระโหย่งตัว, ทำสิ่งที่รวมตัวกันให้โปร่งหรือขยายตัวให้หลวมขึ้น เช่น กระโหย่งฟาง, กระหย่ง หย่ง หรือ โหย่ง ก็ว่า.
[-โหฺย่ง] ว. อาการที่เดินหรือวิ่งไม่เต็มเท้า คือ จดแต่ปลายเท้า เพื่อทำให้ตนสูงขึ้น หรือเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง เช่น เดินกระโหย่ง วิ่งกระโหย่ง, เรียกรอยเท้าที่ไม่เต็ม เห็นแต่ปลายเท้าและส้นเท้าว่า รอยเท้ากระโหย่ง, อาการที่นั่งเอาปลายเท้าตั้งลงที่พื้น ส้นเท้าทั้ง ๒ รับก้น เรียกว่า นั่งกระโหย่ง, กระหย่ง หย่ง หย่ง ๆ โหย่ง หรือ โหย่ง ๆ ก็ว่า.