คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*โคน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 147 รายการ

โคนสมอ

[-สะหฺมอ] น. ชื่อพระพิมพ์สกุลช่างหนึ่ง.

จังหวะจะโคน

(ปาก) น. จังหวะ.

ซิงโคนา

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Cinchona วงศ์ Rubiaceae เปลือกมีควินินใช้เป็นยาแก้ไข้จับสั่น.

ถอนต้นก่นราก,ถอนรากถอนโคน

(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม.

ถอนรากถอนโคน

(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม, ถอนต้นก่นราก ก็ว่า.

ประโคน

น. เรียกเสาใหญ่ที่ปักหมายเขตแดนระหว่างประเทศหรือเมืองเป็นต้นว่า เสาประโคน.

ประโคน

น. สายรัดจากใต้สัปคับไปที่อกช้าง หลังขาหน้า แล้วลอดมาบรรจบกันโยงใต้ท้องช้างและหน้าขาหน้าไปจากสายชนักที่คอช้าง, (กลอน) กระคน ก็ว่า.

ประโคนธรรพ,ประโคนธรรพ์

[ปฺระโคนทับ, ปฺระโคนทัน] น. หัวหน้าคนธรรพ์ผู้เป็นเจ้าแห่งการดนตรี ถือว่าเป็นครูปี่พาทย์, เขียนเป็น ประคนธรรพ หรือ ประคนธรรพ์ ก็มี.

เสาประโคน

น. เสาใหญ่ที่ปักหมายเขตแดนระหว่างประเทศหรือเมืองเป็นต้น, ประโคน ก็ว่า.

เห็ดโคน

ดู ซ่อนทราย (๒).

ต้นพระชิวหา , มูลพระชิวหา

ต้นลิ้น ลิ้นไก่ โคนลิ้น

ร่างกาย

พระอูรุ

ต้นขา โคนขา ขาอ่อน

ร่างกาย