คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เยาว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 147 รายการ

ผู้เยาว์

(กฎ) น. บุคคลผู้ยังไม่บรรลุนิติภาวะ.

พรากผู้เยาว์

(กฎ) น. ชื่อความผิดอาญาฐานพาเอาผู้เยาว์ที่มีอายุเกิน ๑๕ ปี แต่ยังไม่เกิน ๑๘ ปีไปเสียจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล โดยผู้เยาว์นั้นไม่เต็มใจไปด้วย.

ยุพยง,ยุพเยาว์

น. หญิงกำลังสาวสวย, นางงาม.

เยาว,เยาว-,เยาว์

[เยาวะ-, เยา] ว. อ่อนวัย, รุ่นหนุ่ม, รุ่นสาว, เช่น เยาว์วัย วัยเยาว์. (แผลงมาจาก ยุว).

เยาวชน

(กฎ) น. บุคคลอายุเกิน ๑๔ ปีบริบูรณ์แต่ยังไม่ถึง ๑๘ ปีบริบูรณ์.

เยาวน,เยาวน-

[-วะนะ-] น. ความหนุ่ม, ความสาว, ความเป็นหนุ่มเป็นสาว. (ส. ยุวนฺ; ป. ยุว ว่า หนุ่ม, สาว).

เยาวนะ

[-วะ-] น. ชื่อชนชาติกรีก ซึ่งชาวอินเดียเรียกเพี้ยนมาจากคำ Ionia; ชื่อเรียกชาวไทยทางล้านนา, ยวน โยน หรือ โยนก ก็เรียก.

เยาวพา

[-วะ-] น. หญิงสาวสวย. (แผลงมาจาก ยุพา).

เยาวพาณี

[-วะ-] น. เทียนเยาวพาณี. (ดู เทียนเยาวพาณี).

เยาวพาน

[-วะพาน] น. ชายหนุ่ม. ว. หนุ่ม, รุ่น. (แผลงมาจาก ยุวาน).

เยาวมาลย์

น. หญิงสาวสวย.

เยาวยอด

ว. สวยที่สุด.