ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
憂鬱な
ゆううつな
n
우울하다
[อู-อุล-ฮา-ดา]
마음이 우울하다 [มา-อือ-มี อุ-อุล-ฮา-ดา] แปลว่า จิตใจหดหู่
울적하다
[อุล-จอ-คา-ดา]
感伤
[gǎn shāng ]
感怀
[gǎn huái ]
感慨
[gǎn kǎi ]
颓丧
[tuí sàng]
惆怅
[chóu chàng]
สํเวชน
ดู สังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่; (ปาก) กล่าวถึงการกระทำของผู้อื่นในเชิงเย้ยหยัน ดูหมิ่นดูแคลน ว่าไม่น่าทำเช่นนั้น เช่น น่าสมเพชจัง! ทำตัวแบบนี้.
ความกระตุ้นให้คิด, ความรู้สึกเตือนสำนึก; ความรู้สึกสลดใจที่ทำให้คิดได้ และนึกถึงสิ่งที่ดีงาม ไม่ประมาท เพียรทำความดี หากสลดใจ แล้วจิตหดหู่ ไม่ใช่ความสังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่