ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วาละ-] น. หาง, ขนหาง. (ป.).
น. อุปกรณ์ชนิดหนึ่งในเครื่องยนต์ชนิดเผาไหม้ภายใน ทำหน้าที่เป็นลิ้นปิดเปิดเป็นจังหวะ ชุดหนึ่งเรียกว่า ลิ้นไอดี สำหรับให้อากาศหรืออากาศผสมนํ้ามันเชื้อเพลิงเข้าสู่ห้องเผาไหม้ อีกชุดหนึ่งเรียกว่า ลิ้นไอเสีย สำหรับให้แก๊สต่าง ๆ ที่เกิดจากการเผาไหม้ออกจากห้องเผาไหม้ไปสู่ท่อไอเสีย, ลิ้น ก็เรียก. (อ. valve).
[วาละวีชะนี] น. พัดกับแส้ขนจามรีถือเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์อย่างหนึ่งในเบญจราชกกุธภัณฑ์, วาลวิชนี ก็ว่า. (ป., ส.).
น. กรวด, ทราย. (ป., ส.).
น. ที่ประทับของพระศิวะ; ที่อยู่อันเกษมสุข.
[เสวาน] น. สาหร่าย. (ส.; ป. เสวาล).
น. สร้อยเครื่องประดับชนิดหนึ่งใช้คล้องเฉวียงบ่า. (ป. เสวาล; ส. เศวาล, ไศวาล ว่า สาหร่าย).
น. สายธุรำของพราหมณ์.
น. ศิวาลัย, ที่ประทับของพระศิวะ; ที่อยู่อันเกษมสุข.
สร้อยตัว, สร้อยยาวสวมสะพายแล่ง
เครื่องประดับ
รุ่งเรืองไปด้วยรัศมี โชติช่วง
อัง-สุ-ชะ-วาน
สารผสมหรือกากเพชรที่ใช้ในการบดลิ้น หรือบดวาว (วาลฟ์) เครื่องยนต์