ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*มุข*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 153 รายการ

นวมุข

น. นวทวาร. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ประมุข

[ปฺระมุก] น. ผู้เป็นใหญ่เป็นหัวหน้าของประเทศหรือศาสนาเป็นต้น. (ส. ปฺรมุข; ป. ปมุข).
 พจนานุกรมไทย

พลีมุข

[พะลี-] น. ลิง. (ส. พลีมุข ว่า หน้าย่น).
 พจนานุกรมไทย

พิมุข

ว. ฝ่ายหลัง, ข้างหลัง. (ป., ส. วิมุข).
 พจนานุกรมไทย

มุข,มุข-

[มุก, มุกขะ-] น. หน้า, ปาก; ทาง; หัวหน้า; ส่วนของตึกหรือเรือนที่ยื่นออกมาจากส่วนใหญ่ มักอยู่ด้านหน้า. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

มุขกระสัน

น. มุขที่เชื่อมระหว่างพระที่นั่งองค์หนึ่งกับอีกองค์หนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

มุขเด็จ

น. มุขโถงที่ยื่นออกมาจากหน้าอาคาร เป็นที่เสด็จออก.
 พจนานุกรมไทย

มุขโถง

น. มุขที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ไม่มีฝากั้น.
 พจนานุกรมไทย

มุขบาฐ,มุขปาฐะ

[มุกขะบาด, มุกขะ-] น. การต่อปากกันมา, การบอกเล่าต่อ ๆ กันมาโดยมิได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร, เช่น เรื่องนี้สืบมาโดยมุขบาฐ เรื่องนี้เป็นมุขปาฐะ.
 พจนานุกรมไทย

มุขมนตรี

[มุกขะมนตฺรี] น. ที่ปรึกษาราชการชั้นผู้ใหญ่.
 พจนานุกรมไทย

มุขย,มุขย-

[มุกขะยะ-] ว. สำคัญ, เป็นใหญ่. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

มุขยประโยค

น. ชื่อประโยคในตำราไวยากรณ์ได้แก่ ประโยคที่มีประโยคอื่นเป็นส่วนขยาย.
 พจนานุกรมไทย