ค้นเจอ 65 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ภิกษุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พระและแม่ชี ภิกษุและภิกษุณี

僧尼

[sēng ní]

ภิกษุ สงฆ์ พระ

僧徒

[sēng tú]

ภิกษุ ภิกขุ

比丘

[bǐ qiū]

พลับพลาที่นั่งของพระภิกษุ

禅堂

[chán táng]

พระภิกษุ

禅师

[chán shī]

ภิกษุ

(佛教

[fó jiào]

)比丘 bǐ qiǖ

ภิกษุณี

(佛教

[fó jiào]

ภิกษุณี

)比丘尼

[bǐ qiǖ ní]

ภิกษุสงฆ์

比丘僧

[bǐ qiǖ sēng]

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

ตุ๊

สาธุ

สาธุ

(ไทย) คำสำหรับเรียกพระภิกษุ ทางภาคเหนือ กร่อนมาจาก สาธุ

ธุดงค์

ธุต+องฺค

ธุต+องฺค

องค์คุณเครื่อง[ช่วย]กำจัดกิเลส, ชื่อวัตรปฏิบัติอย่างเคร่งครัดของภิกษุ มี 13 อย่าง เช่น การอยู่ป่า การอยู่โคนไม้. มักเข้าใจคลาดเคลื่อนไปว่า การที่ภิกษุจาริกเที่ยวไป (แม้จะเป็นในป่าเขาก็ตาม) คือการปฏิบัติธุดงค์แล้ว, ธุดงค์ไม่ใช่ศีล ภิกษุใดรักษาธุดงค์ข้อใดหรือหลายข้อแล้วกิเลสเบาบางลง คุณธรรมเจริญขึ้น ควรรักษา หากเป็นตรงกันข้าม ก็(ยัง)ไม่ควรรักษา.