คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พจน์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 150 รายการ

พจน์

(คณิต) น. สัญลักษณ์ที่แทนจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อน ซึ่งจะเป็นจำนวนเดียวหรือหลายจำนวนคูณหรือหารกันก็ได้. (อ. term).

พจน,พจน-,พจน์,พจน์

[พดจะนะ-, พด] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป. วจน).

พหุพจน์,พหูพจน์

น. คำที่กล่าวถึงสิ่งมากกว่าหนึ่ง. (ป., ส. พหุวจน).

พหูพจน์

น. คำที่กล่าวถึงสิ่งมากกว่าหนึ่ง.

ภาพพจน์

[พาบพด] น. ถ้อยคำที่เป็นสำนวนโวหารทำให้นึกเห็นเป็นภาพ, ถ้อยคำที่เรียบเรียงอย่างมีชั้นเชิงเป็นโวหาร มีเจตนาให้มีประสิทธิผลต่อความคิด ความเข้าใจ ให้จินตนาการและถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างกว้างขวางลึกซึ้งกว่าการบอกเล่าที่ตรงไปตรงมา. (อ. figure of speech).

มธุรพจน์

น. ถ้อยคำไพเราะ; ผู้มีถ้อยคำไพเราะ. (ส. มธุรวจน).

ไวพจน์

คำที่เขียนต่างกันแต่มีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียงกันมาก เช่น มนุษย์กับคน บ้านกับเรือน รอกับคอย ป่ากับดง [[คำพ้องความ]] ก็ว่า (ภาษาบาลี คือ เววจน)

คำนาม

สัจพจน์

[สัดจะ-] น. ข้อความที่ยอมรับในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ว่าจริงโดยไม่ต้องพิสูจน์. (อ. postulate, axiom).

สุนทรพจน์

[สุนทอนระ-, สุนทอระ-] น. คำพูดที่ประธานหรือบุคคลสำคัญเป็นต้นกล่าวในพิธีการหรือในโอกาสสำคัญต่าง ๆ เช่น นายกรัฐมนตรีกล่าวสุนทรพจน์ในที่ประชุมสมัชชาใหญ่สหประชาชาติ.

อาศิรพจน์

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).

เอกพจน์

[เอกกะ-] (ไว) น. คำที่กล่าวถึงสิ่งเดียว.

สุนทรพจน์

สุนทร + พจน์

สุนทรพจน์