ค้นเจอ 147 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ปณ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัณเฑาะว์

[บันเดาะ] น. กลองสองหน้าขนาดเล็กชนิดหนึ่งมีหลักอยู่ตอนบน ผูกตุ้มห้อยลงมาทางหน้ากลอง ใช้ไกวให้ตุ้มแกว่งกระทบหน้ากลองทั้ง ๒ ข้าง. (ป. ปณว; ส. ปฺรณว).

ป.ร.อ.

โรงเรียนปราจิณราษฎรอำรุง จังหวัดปราจีนบุรี

ชื่อโรงเรียน

เบาราณ

(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).

ปท.

ที่ทำการไปรษณีย์โทรเลข

(ปัจจุบันใช้ ปณ.)

กาณฑปภา

ผู้เจริญตามขั้นตอนแห่งความรู้

กาน-ทะ-ปะ-พา

จภ.ปท.

โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี

ชื่อโรงเรียน

สมีระ

[สะมี-] น. ลม. (ป., ส. สมีรณ).

เวณะ

น. ช่างจักสาน. (ป.; ส. ไวณ).

สวนะ

น. การไหลไป. (ป.; ส. สฺรวณ).

ปัจเวกขณ์

[ปัดจะเวก] (แบบ) น. การเห็นลงจำเพาะ, การพิจารณา. (ป. ปจฺจเวกฺขณ).

คณนะ,คณนา

[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).

ทิพยจักษุญาณ

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).