ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ชร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 156 รายการ

ชระแลง

[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะแลง.
 พจนานุกรมไทย

ชระอับ

[ชฺระ-] (กลอน) ว. อับ, มืดมัว, มืดคลุ้ม.
 พจนานุกรมไทย

ชระอาบ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. อาบ, ชโลม, ทา, ทำให้ซึมซาบ.
 พจนานุกรมไทย

ชระเอม

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ร่มเย็น เช่น ดั่งฤๅดั่งไทรชระเอมชรอื้อ. (ม. คำหลวง ชูชก).
 พจนานุกรมไทย

ชรัด

[ชฺรัด] (กลอน) ก. ซัด เช่น หมู่หนึ่งชรัดด้วยทองแดง. (ม. คำหลวง มหาราช).
 พจนานุกรมไทย

ชรัว

[ชฺรัว] น. ซอกเขา, หุบเขา.
 พจนานุกรมไทย

ชรา

[ชะ-] ว. แก่ด้วยอายุ, ชำรุดทรุดโทรม. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ชรากากี

[ชะ-] น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (โอสถพระนารายณ์).
 พจนานุกรมไทย

ชราธรรม

ว. มีชราเป็นธรรมดา, มีความแก่ความชำรุดทรุดโทรมเป็นธรรมดา.
 พจนานุกรมไทย

ชราบ

[ชฺราบ] (โบ) ก. ทราบ. (ข. ชฺราบ).
 พจนานุกรมไทย

ชราบชรับ

[ชฺราบชฺรับ] ก. ซึมซาบ.
 พจนานุกรมไทย

ชราภาพ

น. ความแก่ด้วยอายุ, ความชำรุดทรุดโทรม, เช่น อันทุพพลชรา ภาพแล้ว. (โลกนิติ).
 พจนานุกรมไทย