ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อะ-เสก-ขะ
[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).
[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).
[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).
เขต
(กทม.)
ภาษาเขมร
(พจนานุกรม)
พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
ทุก-ขะ
ก. กระจาย. (ข. ขฺจาย).
ก. ทะเลาะ. (ข. เฌฺลาะ).