ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 199 รายการ

เกน

น. นาง. (ช.).
 พจนานุกรมไทย

เกน

(โบ) น. เกณฑ์.
 พจนานุกรมไทย

แกน

น. วัตถุแข็งที่อยู่ตรงกลางของสิ่งอื่นสำหรับยึดให้อยู่, วัตถุแข็งที่มีสิ่งอื่นหุ้ม. ว. แข็งเป็นไตอยู่ข้างใน (มักใช้แก่ผลไม้) เช่น ทุเรียนแกน มะม่วงแกน; ขัดสน, จำใจ, เช่น อยู่ไปแกน ๆ เต็มแกน.
 พจนานุกรมไทย

โกน

น. ลูก. (ข. กูน).
 พจนานุกรมไทย

โกน

ก. ขูดผมหรือขนด้วยคมมีด. น. ชื่อวันที่พระสงฆ์ในเมืองไทยปลงผม ตรงกับวันขึ้น ๑๔ คํ่า หรือแรม ๑๔ คํ่า ถ้าเป็นเดือนขาดก็เป็นแรม ๑๓ คํ่า เรียกว่า วันโกน, คู่กับ วันพระ; (ปาก) ชื่อวันก่อนวันพระวันหนึ่งได้แก่วันขึ้น ๗ คํ่า ขึ้น ๑๔ คํ่า แรม ๗ คํ่าและแรม ๑๔ คํ่า ถ้าเป็นเดือนขาดก็แรม ๑๓ คํ่า เรียกว่า วันโกน.
 พจนานุกรมไทย

ตะโกน

ก. ออกเสียงดังกว่าปรกติเพื่อให้ได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย

เต็มแกน

ว. ขัดสนมาก, ฝืดเคืองมาก, เช่น หากินเต็มแกน.
 พจนานุกรมไทย

ถะโกน

(โบ; กลอน) ก. ตะโกน.
 พจนานุกรมไทย

ปะกน

น. ไม้ลูกสกัดฝาเรือนสำหรับเอากระดานกรุ, ลูกปะกน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

พิโยกพิเกน

ก. โยกโย้ไม่เสร็จสิ้นไปง่าย ๆ.
 พจนานุกรมไทย

มีดโกน

น. มีดสำหรับโกนผมหรือหนวดเคราเป็นต้น มีดโกนอย่างเก่ารูปร่างคล้ายมีดโต้ สันหนา คมบาง ปรกติมีฝักหุ้มส่วนคม มีดโกนอย่างใหม่ใบมีดยาวรี สันหนา คมบาง มีฝักหุ้มคมเช่นกัน มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า มีดโกนโมกุล.
 พจนานุกรมไทย

รังสีเรินต์เกน

ดู รังสีเอกซ์.
 พจนานุกรมไทย