ผลการค้นหา

เปล* *เปล *เปล*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เปล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 47 รายการ

sweetly

พริ้ม

ADV

พอเธอลงจากเตียงก็เดินไปหอมแก้มลูกที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในเปลทันที

งามแจ่มใส
 EN-TH Dictionary

หาม

ก. เอาสิ่งใดสิ่งหนึ่งห้อยกลางไม้หรือวางบนเปลเป็นต้น แล้วช่วยกันหิ้วหรือยกไป, ช่วยกันยกหัวและท้ายพาไป.
 พจนานุกรมไทย

สะดึง

น. กรอบไม้สำหรับขึงผ้าที่จะเย็บเป็นจีวร, กรอบไม้หรือไม้แบบสำหรับขึงผ้าในเวลาปักดิ้นหรือไหมเป็นต้น, ขอบไม้สำหรับขึงเปล มี ๔ ด้าน.
 พจนานุกรมไทย

อู่

น. เปลเด็ก, (ราชา) พระอู่; ที่เดิม ในคำว่า มดลูกเข้าอู่; แหล่งที่เกิด เช่น อู่ข้าว อู่นํ้า; ที่ที่ต่อหรือซ่อมรถหรือเรือ; ที่ที่ไขนํ้าเข้าออกได้ สำหรับเก็บเรือหรือซุง.
 พจนานุกรมไทย

embroidery hoop

สะดึง

N

อุปกรณ์สำหรับการปักริบบิ้นมือเบื้องต้น ได้แก่ ริบบิ้น ไหมปักสีต่างๆ กระดาษลอกลาย กระดาษคาร์บอน เข็มปัก สะดึง หมอนเข็ม

กรอบไม้สำหรับขึงผ้าที่จะใช้เย็บเป็นจีวร, กรอบไม้หรือไม้แบบสำหรับขึงผ้าในเวลาปักดิ้นหรือไหม, ขอบไม้สำหรับขึงเปลมี 4 ด้าน
 EN-TH Dictionary

raincoat

เสื้อกันฝน

N

เป้สำหรับเดินป่า ควรใช้ชนิดที่ใส่ของจำเป็นได้หลายอย่าง เช่น ไฟฉาย เสื้อกันฝน เต๊นท์ ถุงนอน เปลสนาม

เสื้อที่สวมใส่แล้วสามารถป้องกันไม่ให้เปียกน้ำฝนได้
 EN-TH Dictionary

กรง

[กฺรง] น. สิ่งที่ทำเป็นซี่ ๆ สำหรับขังนกเป็นต้น ตั้งอยู่กับที่หรือยกไปได้; ในบทกลอนใช้หมายความว่า เปล ก็มี เช่น ถนอมในพระกรงทอง. (เห่กล่อม). (เทียบมลายู กุรง; ข. ทฺรุง).
 พจนานุกรมไทย

ปลาตะเพียน

น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์โรหิณี มี ๗ ดวง, ดาวพราหมี หรือ ดาวคางหมู ก็เรียก; ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์เรวดี มี ๑๖ ดวง, ดาวนาง ก็เรียก; เครื่องแขวนเหนือเปลให้เด็กดูทำด้วยใบตาลเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ปลูกเรือนต้องตามใจผู้อยู่ ผูกอู่ต้องตามใจผู้นอน

จะทำอะไรก็ต้องตามใจผู้ที่จะได้รับผล

เหมือนปลูกเรือนต้องปลูกตามที่ผู้อยู่ต้องการ ไม่ใช่ตามที่ช่างต้องการ เพราะช่างหรือสถาปนิกไม่ใช้ผู้อาศัย ผูกอู่ก็คือผูกเปล ก็ต้องให้ถูกใจผู้นอน
 สุภาษิตไทย

ลายเฉลว ๘ มุม

น. ชื่อลายจักสานลายหนึ่ง ใช้ในการสานพื้นเก้าอี้ พื้นเปล เป็นต้น สานด้วยหวาย วิธีสานวางตอกเป็นคู่ ๆ สานตอกแต่ละคู่เป็นลายขัดทุก ๆ คู่และสานให้มีลักษณะเป็นตาสี่เหลี่ยม แล้วร้อยตอกขัดมุมทั้ง ๔ มุม จะเกิดเป็นตาแปดเหลี่ยม.
 พจนานุกรมไทย

ยัน

ก. ต้านไว้, ทานไว้, ดันไว้, เช่น ยันประตูไว้ไม่ให้ล้ม, ค้ำไว้ เช่น ถือไม้เท้ายันกาย, ดันตัวขึ้น เช่น เอามือยันตัวลุกขึ้นจากพื้น; จด เช่น เอาหลังยันกัน นอนหัวยันฝา โตจนตัวยันเปล; ประจัน เช่น ตั้งกองทัพยันกัน; ยืนยัน เช่น เขายันว่าเขาไม่ได้ทำผิด; (ปาก) ถีบ เช่น เดี๋ยวยันเปรี้ยงเข้าให้. (ปาก) ว. เสมอ, ตลอด, เช่น โกหกยันเลย นอนยันเลย. สัน. จนถึง, กระทั่งถึง, เช่น เที่ยวยันสว่าง.
 พจนานุกรมไทย