ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
古装
[gǔ zhuāng ]
[มนทะนะ] น. เครื่องประดับ, อาภรณ์; การแต่ง. (ป., ส.).
服用
[fú yòng]
戏装
[xì zhuāng]
行头
[xíng tóu]
ผู้มีความรู้ดั่งอาภรณ์ หญิงสวยงามด้วยความรู้
พิด-ทะ-ยา-พอน
红装
[hóng zhuāng]
跟包
[gēn bāo ]
红妆
เพชรนิลจินดา
N
แพรผ้าอาภรณ์ที่เธอสวมใส่อยู่นั้น หรูหราราวกับประโคมแต่งด้วยเพชรนิลจินดา
เครื่องเพชรพลอย
หมวดบุคคล
น. ชื่ออสูรตนหนึ่งมีตัวขาดครึ่งท่อน เชื่อกันว่าเมื่อเวลามีสุริยคราสหรือจันทรคราสเป็นเพราะดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์ถูกราหูอมเอาไว้, ในตำราโหรว่า เป็นเทวดาพระเคราะห์ มีอาภรณ์และพาหนะสีคลํ้า; (โหร) ชื่อดาวพระเคราะห์ดวงที่ ๗ หมายถึงตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากใต้ระนาบสุริยวิถีขึ้นเหนือระนาบสุริยวิถี ส่วนตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากเหนือระนาบสุริยวิถีลงสู่ใต้ระนาบสุริยวิถี เรียกว่า พระเกตุ. (ป., ส. ราหุ).