ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อภิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 258 รายการ

อภิชฌา

[อะพิดชา] น. ความโลภ, ความอยากได้. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชน,อภิชน-

[อะพิชน, อะพิชะนะ-] น. ชนผู้สืบมาจากตระกูลสูง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชนาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองแบบหนึ่งที่มีอภิชนเป็นใหญ่. (ป. อภิ + ชน + อธิปเตยฺย). (อ. aristocracy).
 พจนานุกรมไทย

อภิชัย

น. ความชนะ; การปราบปราม. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชาต,อภิชาต-

[อะพิชาด, อะพิชาดตะ-] ว. เกิดดี, มีตระกูล. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชาตบุตร

น. บุตรที่มีคุณสมบัติสูงกว่าบิดามารดา, อติชาตบุตร ก็ว่า. (ส. อภิชาตปุตฺร; ป. อภิชาตปุตฺต).
 พจนานุกรมไทย

อภิชิต

ว. มีชัย, ชนะแล้ว. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิญญา

[อะพินยา] น. “ความรู้ยิ่ง” ในพระพุทธศาสนามี ๖ อย่าง คือ ๑. อิทธิวิธิ การแสดงฤทธิ์ได้ ๒. ทิพโสต หูทิพย์ ๓. เจโตปริยญาณ ญาณรู้จักกำหนดใจผู้อื่น ๔. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ การระลึกชาติได้ ๕. ทิพจักขุ ตาทิพย์ ๖. อาสวักขยญาณ ญาณรู้จักทำอาสวะให้สิ้นไป. (ป.; ส. อภิชฺา, อภิชฺาน).
 พจนานุกรมไทย

อภิณห,อภิณห-

[อะพินหะ-] ว. เสมอ, ทุกวัน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิธรรม

[อะพิทำ] น. ชื่อปิฎกหนึ่งในพระไตรปิฎก ได้แก่ ๑. พระวินัยปิฎก ๒. พระสุตตันตปิฎก ๓. พระอภิธรรมปิฎก, ชื่อธรรมะชั้นสูง มี ๗ คัมภีร์ ได้แก่ ๑. สังคณี ๒. วิภังค์ ๓. ธาตุกถา ๔. ปุคคลบัญญัติ ๕. กถาวัตถุ ๖. ยมก ๗. ปัฏฐาน นิยมใช้สวดในงานศพ. (ส. อภิธรฺม; ป. อภิธมฺม).
 พจนานุกรมไทย

อภิธาน

น. หนังสืออธิบายศัพท์เฉพาะเรื่อง เช่น อภิธานประวัติศาสตร์ไทย. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิไธย

น. ชื่อ. (ป. อภิเธยฺย; ส. อภิเธย).
 พจนานุกรมไทย