ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
野食儿
[yě shí ér]
闯荡
[chuǎng dàng]
ตัดอาชีพ, ทำลายหนทางทำมาหากิน.
หญิงโสเภณี, ผู้หญิงขายตัว, หญิงหากิน
SL
ก. ทำมาหากินพอเลี้ยงตัว.
น. กำลังความสามารถในการทำมาหากินด้วยตนเองไม่ต้องพึ่งใคร เช่น หากินด้วยลำแข้งของตนเองจนมั่งมี, ปลีแข้ง ก็ว่า.
勤倹
きんけん
n
ขายตัว
V
หล่อนเต็มใจขายตัวเพราะอยากได้เงินไปให้ครอบครัว
หากินโดยเป็นโสเภณี
ว. มีความสุขสบายมากโดยไม่ต้องทำมาหากินอะไร.
(ปาก) ก. ประทังความหิว เช่น หากินไม่พอยาไส้.