คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หลง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 180 รายการ

forget

หลงลืม

V

ครอบครัวของซิ้มไม่คิดกอบโกยเอาแต่เงินทองจนหลงลืมความเป็นจริงแห่งชีวิต

หายไปจากความจำ, ไม่อาจระลึกได้

be naive

หลงเชื่อ

V

อย่าหลงเชื่อใครง่ายๆ โดยไม่ตรวจสอบให้ชัดเจนก่อน

be unnoticed

หลงตา

V

คำนี้หลงตาผมไป โปรดอภัยข้อผิดพลาด

ตกค้างอยู่โดยไม่มีใครเห็น, ปล่อยให้สิ่งผิดๆ ผ่านสายตาไปโดยไม่ทันได้สังเกตเห็น

believe someone's sweet words

หลงลม

V

เธออย่าไปหลงลมเขานะ

be over-looked

หลงหูหลงตา

V

ผู้เขียนก็คิดว่ายังมีข้อบกพร่องบางอย่างที่หลงหูหลงตาอยู่บ้าง

be enchanted

หลงใหลได้ปลื้ม

V

เขาลืมคำอบรมสั่งสอนจากโรงเรียนจนหมดสิ้น เพราะมัวหลงใหลได้ปลื้มไปกับสิ่งชั่วร้าย

be cheated

หลงกล

V

เราหลงกลมันเสียแล้ว

fascinatingly

หลงใหล

ADV

หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่ผมเคยอ่านอย่างหลงใหล

ชอบมากจนไม่อาจควบคุมสติได้

หลงเมือง

ลืมบ้านเกิดเมืองนอน เรียก หลงเมือง ลืมเมือง ก็ว่า สถานที่เกิดเป็นจุดสำคัญของคนเรา ถ้าเราสร้างให้เจริญไม่ได้ก็อย่าทำลาย ถ้าบุญมาวาสนามีจงนำบุญบารมีของตนไปสร้างให้เจริญรุ่งเรืองต่อๆ ไป อย่างว่า ยั่งยั่งหน้าท้าวท่านแองกา หลงเมืองพลัดพรากกันกอยให้ บาคราญต้านพอดีแล้วอย่า ขาก็คืนคอบเจ้าจอมไท้ที่เซ็ง (ฮุ่ง).

หลง - เมือง

หลง

[หฺลง] ก. สำคัญผิด, เข้าใจผิด, เช่น กาหลงเข้าใจว่าไข่นกดุเหว่าเป็นไข่ของตน; หมกมุ่น, มัวเมา, คลั่งไคล้, เคลิบเคลิ้ม, เช่น หลงในอบายมุข หลงเสน่ห์; พลัด เช่น กาหลงเข้าไปในฝูงหงส์, เข้าไปแล้วหาทางออกไม่ได้ เช่น หลงป่า หลงทาง; เหลืออยู่, ตกค้างอยู่, เช่น มะม่วงหลง ฝนหลงฤดู; มีความจำเลอะเลือน, สติเฟือนไป, เช่น พอแก่ก็ชักจะหลงแล้ว; เรียกเสียงที่แผดดังผิดปรกติ หรือเสียงที่ผิดระดับเสียงดนตรีว่า เสียงหลง.

หลง ๆ ลืม ๆ

ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.

หลงกล

ก. แพ้รู้ในกลอุบาย.