ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หลงลืม
V
ครอบครัวของซิ้มไม่คิดกอบโกยเอาแต่เงินทองจนหลงลืมความเป็นจริงแห่งชีวิต
หายไปจากความจำ, ไม่อาจระลึกได้
หลงเชื่อ
อย่าหลงเชื่อใครง่ายๆ โดยไม่ตรวจสอบให้ชัดเจนก่อน
หลงตา
คำนี้หลงตาผมไป โปรดอภัยข้อผิดพลาด
ตกค้างอยู่โดยไม่มีใครเห็น, ปล่อยให้สิ่งผิดๆ ผ่านสายตาไปโดยไม่ทันได้สังเกตเห็น
หลงลม
เธออย่าไปหลงลมเขานะ
หลงหูหลงตา
ผู้เขียนก็คิดว่ายังมีข้อบกพร่องบางอย่างที่หลงหูหลงตาอยู่บ้าง
หลงใหลได้ปลื้ม
เขาลืมคำอบรมสั่งสอนจากโรงเรียนจนหมดสิ้น เพราะมัวหลงใหลได้ปลื้มไปกับสิ่งชั่วร้าย
หลงกล
เราหลงกลมันเสียแล้ว
หลงใหล
ADV
หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่ผมเคยอ่านอย่างหลงใหล
ชอบมากจนไม่อาจควบคุมสติได้
ลืมบ้านเกิดเมืองนอน เรียก หลงเมือง ลืมเมือง ก็ว่า สถานที่เกิดเป็นจุดสำคัญของคนเรา ถ้าเราสร้างให้เจริญไม่ได้ก็อย่าทำลาย ถ้าบุญมาวาสนามีจงนำบุญบารมีของตนไปสร้างให้เจริญรุ่งเรืองต่อๆ ไป อย่างว่า ยั่งยั่งหน้าท้าวท่านแองกา หลงเมืองพลัดพรากกันกอยให้ บาคราญต้านพอดีแล้วอย่า ขาก็คืนคอบเจ้าจอมไท้ที่เซ็ง (ฮุ่ง).
หลง - เมือง
[หฺลง] ก. สำคัญผิด, เข้าใจผิด, เช่น กาหลงเข้าใจว่าไข่นกดุเหว่าเป็นไข่ของตน; หมกมุ่น, มัวเมา, คลั่งไคล้, เคลิบเคลิ้ม, เช่น หลงในอบายมุข หลงเสน่ห์; พลัด เช่น กาหลงเข้าไปในฝูงหงส์, เข้าไปแล้วหาทางออกไม่ได้ เช่น หลงป่า หลงทาง; เหลืออยู่, ตกค้างอยู่, เช่น มะม่วงหลง ฝนหลงฤดู; มีความจำเลอะเลือน, สติเฟือนไป, เช่น พอแก่ก็ชักจะหลงแล้ว; เรียกเสียงที่แผดดังผิดปรกติ หรือเสียงที่ผิดระดับเสียงดนตรีว่า เสียงหลง.
ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.
ก. แพ้รู้ในกลอุบาย.