ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
鏖
みなごろし
n
ก. สิ้นสุดในการที่ต้องรับทุกข์อีกต่อไป เช่น เมื่อเขามีชีวิตอยู่ มีภาระมากหรือเจ็บป่วยทรมาน ตายไปก็ถือว่าสิ้นเวรสิ้นกรรม, หมดกรรม หมดกรรมหมดเวร หมดเวร หรือ หมดเวรหมดกรรม ก็ว่า; (ปาก) ตาย.
ขวานผ่าซาก
ADJ
ซากพืชหรือสัตว์
N
ซากเรืออับปาง
ADV
เขามีใจเมตตาแต่ชอบพูดขวานผ่าซาก
โผงผางไม่เกรงใจใคร (ใช้แก่ กริยาพูด)
Eradicated
กำจัด, ทำลาย, ขจัดให้สิ้นซาก
สิ้นเวรสิ้นกรรม
V
ในที่สุดเขาก็สิ้นเวรสิ้นกรรมที่บ้านอย่างสงบ ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป
(สำ) ก. หมดอำนาจวาสนา, สิ้นฤทธิ์, หมดเขี้ยวหมดงา หรือ หมดเขี้ยวหมดเล็บ ก็ว่า.
ว. อาการที่เปิดเผยโดยมิได้ปิดบังอำพราง เช่น ผู้ร้ายสารภาพจนสิ้นไส้สิ้นพุง; หมดความรู้; ที่ออกมาจนหมดท้อง เช่น เขาเมารถ อาเจียนเสียสิ้นไส้สิ้นพุง, หมดไส้หมดพุง ก็ว่า.
อาการที่เปิดเผยทั้งหมดไม่มีปิดบังอำพราง
ความหมายเดียวกับ [[หมดไส้หมดพุง]]
泯灭
[mǐn miè]