ค้นเจอ 68 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สำเนียง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลิ้นแข็ง

ว. อาการที่พูดออกสำเนียงได้ไม่ชัด, อาการที่พูดภาษาอื่นให้ชัดได้ยาก.

เสียม

น. เมืองไทย, ไทย. (เป็นสำเนียงที่ชาวต่างประเทศเรียกเพี้ยนจากคำ สยาม).

ออกซุ้ม

ก. บรรเลงทำนองเพลงสำเนียงลาวต่อท้ายเพลงเดี่ยวลาวแพนโดยเฉพาะ.

เกรียง

[เกฺรียง] ว. ใหญ่, ยิ่ง, มาก, เช่น มีศัพท์สำเนียงเกรียงระงม. (ม. คำหลวง กุมาร).

คีต

[คีด] (แบบ) น. เพลงขับ, การขับร้อง, เช่น แลคีตสำเนียงบรรสาน. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).

คีต-

[คีตะ-] (แบบ) น. เพลงขับ, การขับร้อง, เช่น แลคีตสำเนียงบรรสาน. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).

คีตกะ

[คีตะกะ] (แบบ) น. เพลงขับ, การขับร้อง, เช่น แลคีตสำเนียงบรรสาน. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).

คีตะ

[คีตะ] (แบบ) น. เพลงขับ, การขับร้อง, เช่น แลคีตสำเนียงบรรสาน. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).

quiet

สงัด

ADJ

ในยามวิกาลอันสงัด ความว้าเหว่ก็จู่โจมเขาอย่างหนัก

สงบเงียบเพราะปราศจากเสียงรบกวน, ไร้ศัพท์สำเนียงใดๆ

สำเนียงของแต่ละถิ่น,การพูดจา,กลีบของดอกไม้,วาวล์(น้ำ)

べん

n

เสียงเพี้ยน

น. เสียงดนตรีหรือเสียงร้องเพลงที่คลาดเคลื่อนไปจากระดับเล็กน้อย, เสียงพูดที่มีสำเนียงคลาดเคลื่อนเล็กน้อย.

speak

ส่งภาษา

V

ฉันส่งภาษากับเพื่อนชาวอเมริกันอยู่หลายนาทีถึงจะรู้ความต้องการของกันและกัน

เจรจาปราศรัยกับผู้ที่พูดอีกภาษาหนึ่งโดยกล่าวคำเป็นภาษานั้น หรือพูดเป็นสำเนียงภาษานั้น