ผลการค้นหา

ค้นเจอ 2,889 รายการ

โลกภายนอกสังคมภายนอก

外界

[wài jiè]

คำศัพท์ไทย – จีน

สังคม,สังคม-

[-คมมะ-] น. คนจำนวนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์ต่อเนื่องกันตามระเบียบ กฎเกณฑ์ โดยมีวัตถุประสงค์สำคัญร่วมกัน เช่น สังคมชนบท; วงการหรือสมาคมของคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง เช่น สังคมชาวบ้าน. ว. ที่เกี่ยวกับการพบปะสังสรรค์หรือชุมนุมชน เช่น วงสังคม งานสังคม. (ป.).

พจนานุกรมไทย

economic society

สังคมเศรษฐกิจ

N

ข้าพเจ้ามีความรู้สึกว่า ข้าพเจ้าอยู่ในสังคมเศรษฐกิจอย่างปัจจุบันนี้แบบไม่มีความสุขเอาเสียเลย

สังคมที่มีการจัดระเบียบทรัพยากรธรรมชาติ ความสัมฤทธิ์ทางวัฒนธรรม และแรงงานของตน เพื่อธำรงรักษาและส่งเสริมสวัสดิภาพทางวัตถุของมนุษย์

EN-TH Dictionary

social environment

สิ่งแวดล้อมทางสังคม

N

เด็ก 2 คนมีนิสัยต่างกัน เพราะมีสิ่งแวดล้อมทางสังคมที่แตกต่างกัน

สภาพความเป็นอยู่อันได้แก่สิ่งต่างๆ ที่มีลักษณะทางกายภาพและชีวภาพที่อยู่รอบตัวมนุษย์ในสังคม

EN-TH Dictionary

อพม.

อาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

อักษรย่อ

socialization

การขัดเกลาทางสังคม

N

การขัดเกลาทางสังคมช่วยให้มนุษย์สามารถปรับตัวและดำรงตนอย่างมีความสุข

EN-TH Dictionary

มนุษย์

มนุสฺส

มนุษฺย

คน

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

มนุษย์

人間

にんげん

n

คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

มนุษย์

ฤาษี,เพื่อน

คำไวพจน์กลุ่ม คน/มนุษย์

คำไวพจน์

มนุษย์

มะ-นุด

อ่านว่า

มนุษย์

인간

[อิน-กัน]

คำศัพท์ไทย – เกาหลี

มนุษย์

결정하다

คำศัพท์ไทย – เกาหลี