ตัวกรองผลการค้นหา
รัดช้อง
หมายถึงน. เครื่องประดับสำหรับรัดชายผมที่ปล่อยยาวลงทางท้ายทอย ใช้ประกอบกับรัดเกล้า.
รัดตัว
หมายถึงก. ทำให้ไม่คล่องตัว, ทำให้กระดิกกระเดี้ยไปไหนแทบไม่ได้, เช่น การเงินรัดตัว งานรัดตัว.
รัดทึบ
หมายถึงน. สายผูกอานล่ามรอบอกม้า มักทำด้วยผ้า.
รัดประคด
หมายถึงน. ผ้าที่ใช้รัดอกหรือสายที่ถักด้วยด้ายเป็นต้นสำหรับรัดเอวของภิกษุสามเณร, เรียกสั้น ๆ ว่า ประคด, ถ้าใช้รัดอก เรียกว่า ประคดอก, ถ้าใช้รัดเอว เรียกว่า ประคดเอว.
รัดประคน
หมายถึงน. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ใช้พันอ้อมลำตัวถัดต้นขาหน้าของช้าง มี ๒ เส้นคู่กัน สำหรับผูกรั้งสัปคับ แหย่ง หรือ กูบมิให้โยกเลื่อน.
รัดพัสตร์
หมายถึงน. ผ้าคาด, เข็มขัด.
รัดรึง
หมายถึงก. กอดแน่น, ผูกแน่น, เช่น ความรักรัดรึงใจ.
รัดรูป
หมายถึงว. คับมากจนเห็นรูปทรงเด่นชัด เช่น เสื้อรัดรูป กางเกงรัดรูป; เรียกขวดที่ใส่ปลากัดเป็นต้นทำให้เห็นเล็กกว่าปรกติว่า ขวดรัดรูป, คู่กับ ขวดส่งรูป ซึ่งทำให้เห็นใหญ่กว่าปรกติ.
รัดพระองค์
หมายถึงเข็มขัด
รัดแน่น,กอดแน่น(ไม่ให้เคลื่อนไหว)
ภาษาญี่ปุ่น抱き竦める
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นだきすくめる
ฮัดอิ้งติ้ง
หมายถึงรัดแน่นมาก
รัสสระ
อ่านว่ารัด-สะ-สะ-หระ