ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺระ] ก. ปะทะ เช่น ประหมัด, กระทบ, ระ, เช่น ผมประบ่า.
[ปฺระ] ก. ทำให้เป็นจุด ๆ เช่น ประไข่ปลา, ทำให้เป็นจุด ๆ หรือเม็ด ๆ ทั่วไปอย่างประแป้ง.
[ปฺระ] (ถิ่น-ปักษ์ใต้, มลายู) น. ลูกกระ. (ดู กระ ๒).
[ปฺระ] ดู กระ ๓.
ปฺระ
[นักกฺระ] (แบบ) น. จระเข้. (ส.; ป. นกฺก).
ป+อา+รภ
ปฺร+อา+รภ
เริ่มทั่ว (ตั้งต้น, กล่าวถึง, ดำริ)
ภาพยนตร์
ภาค
ตำรวจภูธร
พยัญชนะตัวที่ ๓๒ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ปรารภ ลาภ.