ผลการค้นหา

ประดิษฐาน* *ประดิษฐาน *ประดิษฐาน*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 72 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประดิษฐาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ubosot

อุโบสถ

N

พระพุทธชินราชจำลองปัจจุบันประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามที่กรุงเทพฯ

สถานที่ที่พระสงฆ์ประชุมกันทำสังฆกรรมต่างๆ
 EN-TH Dictionary

บุษบก

[บุดสะบก] น. มณฑปขนาดเล็กแต่ด้านข้างโปร่ง เป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในพระราชพิธี หรือประดิษฐานปูชนียวัตถุเช่นพระพุทธรูปเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ปฐมโพธิกาล

[ปะถมมะโพทิกาน] น. กาลแรกตรัสรู้ คือ ระยะเวลานับตั้งแต่พระพุทธเจ้าตรัสรู้จนถึงทรงประดิษฐานพระพุทธศาสนาในแคว้นมคธ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปราสาท

[ปฺราสาด] น. เรือนมียอดเป็นชั้น ๆ สำหรับเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดินหรือเป็นที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์. (ส. ปฺราสาท; ป. ปาสาท).
 พจนานุกรมไทย

วิหาร,วิหาร-

[วิหาน, วิหาระ-] น. วัด, ที่อยู่ของพระสงฆ์; ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป, คู่กับ โบสถ์; การพักผ่อน เช่น ทิวาวิหาร ว่า การพักผ่อนในเวลากลางวัน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

octagon

แปดเหลี่ยม

N

พระที่นั่งองค์นี้มีลักษณะเป็นแท่นแปดเหลี่ยมทำด้วยไม้มะเดื่อประดิษฐานอยู่ในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ
 EN-TH Dictionary

octagon

แปดเหลี่ยม

N

พระที่นั่งองค์นี้มีลักษณะเป็นแท่นแปดเหลี่ยมทำด้วยไม้มะเดื่อประดิษฐานอยู่ในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ

รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 8 เส้น ปลายเส้นจดกัน
 EN-TH Dictionary

ปั้นหยา

[-หฺยา] น. สิ่งปลูกสร้างซึ่งมีหลังคาเอนเข้าหาอกไก่ทั้ง ๔ ด้าน ไม่มีหน้าจั่ว เรียกว่า เรือนปั้นหยา. (เปอร์เซีย ปั้นหย่า ว่า วัตถุที่ทำเป็นหัตถ์ของเจ้าเซ็น ประดิษฐานอยู่ในกะดีซึ่งมีลักษณะหลังคาเช่นนั้น).
 พจนานุกรมไทย

ภูษาโยง

น. แถบผ้าที่โยงจากปากโกศหรือหีบศพสำหรับคลี่ทอดไปยังพระสงฆ์เมื่อทำพิธีกรรม เช่น บังสุกุล หรือโยงจากราชรถประดิษฐานพระโกศไปยังรถนำหน้าพระศพ.
 พจนานุกรมไทย

อาวาส

[-วาด] น. วัด เช่น เจ้าอาวาส ที่อยู่ เช่น พุทธาวาส (พุทธ + อาวาส) คือ ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป หมายถึง โบสถ์ วิหาร สังฆาวาส (สังฆ + อาวาส) คือ ที่อยู่ของพระสงฆ์; ผู้ครอบครอง เช่น ฆราวาส (ฆร + อาวาส) คือ ผู้ครอบครองเรือน หรือผู้อยู่ครองเรือน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

เจว็ด

[จะเหฺว็ด] น. แผ่นไม้รูปคล้ายใบเสมา เขียนหรือแกะเป็นรูปเทพารักษ์ ประดิษฐานไว้ในศาลพระภูมิหรือศาลเจ้า มักทำเป็นรูปเทวดาถือพระขรรค์, โดยปริยายหมายความว่า ผู้ที่ได้รับยกย่องให้เป็นประธานหรือเป็นใหญ่ แต่ไม่มีอำนาจ เช่น ตั้งเป็นเจว็ดขึ้นไว้, ใช้ว่า ตระเว็ด หรือ เตว็ด ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

โปรเตสแตนต์

[โปฺร-] น. ชื่อนิกายหนึ่งในคริสต์ศาสนา ไม่ยกย่องบูชาแม่พระและนักบุญ ถือว่าศาสนิกชนทุกคนเป็นพระและเป็นตัวแทนของพระเยซูเท่าเทียมกัน ไม่นิยมประดิษฐานรูปเคารพใด ๆ ไม่มีรูปพระเยซูถูกตรึงไม้กางเขน มีเฉพาะไม้กางเขนเท่านั้นเป็นสัญลักษณ์. (อ. Protestant).
 พจนานุกรมไทย