คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บุญ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 156 รายการ

บุญญาธิการ

น. บุญที่ได้กระทำไว้มากยิ่ง.

บุญญาธิสมภาร

น. บุญที่ได้สั่งสมไว้มากยิ่ง.

บุญญานุภาพ

น. อำนาจแห่งบุญ. (ป. ปุญฺานุภาว).

บุญญาภินิหาร

น. ความปรารถนาอันแรงกล้าในความดี, บุญที่ให้สำเร็จได้ตามความปรารถนา. (ป. ปุญฺาภินิหาร).

บุญญาภิสังขาร

น. สภาพที่บุญตกแต่ง. (ป. ปุญฺาภิสงฺขาร).

บุญทาย

ว. ควรเป็นเนื้อคู่กัน เช่น ไปสู่ขอลูกสาวหลานสาวท่าน บุญทายต้องกัน.

บุญทำกรรมแต่ง

(สำ) บุญหรือบาปที่ทำไว้ในชาติก่อนเป็นเหตุทำให้รูปร่างหน้าตาหรือชีวิตของคนเราในชาตินี้สวยงาม ดี ชั่ว เป็นต้น.

บุญธรรม

น. เรียกลูกของคนอื่นซึ่งเอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัวว่า ลูกบุญธรรม, ถ้าจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย เรียกว่า บุตรบุญธรรม.

บุญนิธิ

[บุนยะ-] น. ขุมทรัพย์คือบุญ. (ป.).

บุญมาวาสนาส่ง

(สำ) เมื่อมีบุญ อำนาจวาสนาก็มาเอง, บุญมาวาสนาช่วย ก็ว่า.

บุญราศี

[บุนยะ-, บุน-] น. กองบุญ.

บุญฤทธิ์

[บุนยะ-] น. ความสำเร็จด้วยบุญ.