ผลการค้นหา

คณิต-* *คณิต- *คณิต-*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 106 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คณิต-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เส้นรอบวง

(คณิต) น. เส้นโค้งที่เป็นแนวขอบทั้งหมดของรูปวงกลมหรือของวงรี.
 พจนานุกรมไทย

จุดสัมผัส

(คณิต) น. จุดที่เส้นสัมผัสแตะเส้นโค้ง. (อ. point of contact).
 พจนานุกรมไทย

เลขชี้กำลัง

(คณิต) น. จำนวนเต็มหรือจำนวนตรรกยะที่ใช้ยกกำลังจำนวนจริง เช่น ๗๓ มี ๓ เป็นเลขชี้กำลัง.
 พจนานุกรมไทย

descriptive geometry

วิชาเลขาคณิต ว่าด้วยถ่ายแบบของรูปร่างวัตถุลงบนหน้าราบอย่างรูปตัด
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

analytical geometry

วิชาเลขาคณิต ว่าด้วยการจำแนกจุดและเนื้อที่ออกตามเกณฑ์ของเส้นต่างๆ ทั้งระยะตั้งระยะขวาง
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

เส้นรัศมี

(คณิต) น. เส้นตรงที่เชื่อมจุดศูนย์กลางของวงกลมกับจุดใด ๆ บนเส้นรอบวง.
 พจนานุกรมไทย

(คณิต) ตัวเลขรูปหนังสือของพีชคณิตที่มีเครื่องหมายถอดรู้ท

无理式

[wú lǐ shì]
 คำศัพท์ไทย – จีน

ค่าสัมบูรณ์

(คณิต) น. ค่าของจำนวนจริงที่ไม่คำนึงถึงเครื่องหมาย เช่น ค่าสัมบูรณ์ของ -๓ หรือ +๓ คือ ๓. (อ. absolute value).
 พจนานุกรมไทย

จำนวนเชิงซ้อน

(คณิต) น. จำนวนที่มีองค์ประกอบ ๒ ส่วน เขียนได้เป็น a + bi โดย a และ b เป็นจำนวนจริง และ i๒ = -๑.
 พจนานุกรมไทย

จำนวนอตรรกยะ

(คณิต) น. จำนวนที่สามารถเขียนให้เป็นรูปทศนิยมไม่รู้จบประเภทไม่ซํ้าได้ เช่น (= ๑.๔๑๔๒๑๓๕...), (= ๓.๑๔๑๕๙๒๖...).
 พจนานุกรมไทย

จุดศูนย์กลาง

(คณิต) น. จุดที่อยู่ตรงใจกลางของวงกลมหรือวงรี ซึ่งเป็นจุดกึ่งกลางของคอร์ดทุกเส้นที่ผ่านจุดนั้น, จุดรวม.
 พจนานุกรมไทย

แทนเจนต์

(คณิต) น. เรียกอัตราส่วนแห่งไซน์ของมุมหารด้วยโคไซน์ของมุมนั้นว่า แทนเจนต์ของมุม. (อ. tangent).
 พจนานุกรมไทย