ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*โยค-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 137 รายการ

นักษัตรโยค

น. การประจวบแห่ง (พระจันทร์กับ) ดาว. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ประโยค

[ปฺระโหฺยก] (ไว) น. คำพูดหรือข้อความที่ได้ความบริบูรณ์ตอนหนึ่ง ๆ เช่น ประโยคบอกเล่า ประโยคปฏิเสธ ประโยคคำถาม; ชั้นแห่งความรู้ภาษาบาลี เช่น เปรียญ ๓ ประโยค สอบได้ประโยค ๓; ความเพียรเครื่องประกอบ, ความเพียร เช่น ประโยคสัมปทา หมายถึง การถึงพร้อมด้วยความเพียร. (ส. ปฺรโยค; ป. ปโยค).
 พจนานุกรมไทย

พิโยค

ก. พลัดพราก, จากไป. (ป., ส. วิโยค).
 พจนานุกรมไทย

พิษสมโยค

[พิดสะสมโยก] น. ชาดก้อน. (ส. วิษสมโยค).
 พจนานุกรมไทย

มุขยประโยค

น. ชื่อประโยคในตำราไวยากรณ์ได้แก่ ประโยคที่มีประโยคอื่นเป็นส่วนขยาย.
 พจนานุกรมไทย

ยามโยค

น. เวลาที่ประกอบด้วยฤกษ์.
 พจนานุกรมไทย

ราชโยค

น. ดวงชาตาเวลาเกิดของคนที่ชี้ว่าจะได้เป็นพระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

วิปโยค

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).
 พจนานุกรมไทย

วิโยค

น. การจากไป, การพลัดพราก, ความร้าง, ความห่างเหิน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

สมโยค

[-โยก] ก. ร่วมประเวณี. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

สังกรประโยค

[สังกะระปฺระโหฺยก, สังกอระปฺระโหฺยก] น. ประโยคใหญ่ที่มีประโยคเล็กตั้งแต่ ๒ ประโยคขึ้นไปมารวมกัน โดยมีประโยคหลักที่มีใจความสำคัญเพียงประโยคเดียว ส่วนประโยคเล็กทำหน้าที่แต่งหรือประกอบประโยคหลัก.
 พจนานุกรมไทย

สังโยค

น. การประกอบกัน, การอยู่ร่วมกัน, การผูกรัด; (ไว) ตัวพยัญชนะ ๒ ตัวที่เรียงกัน ตัวหน้าเป็นตัวสะกด ตัวหลังเป็นตัวตาม พยัญชนะที่เป็นตัวสะกด เรียกว่า พยัญชนะสังโยค เช่น มนุสฺส สตฺต พุทฺธ รฏฺ. (ป. สํโยค, สญฺโค; ส. สํโยค).
 พจนานุกรมไทย