คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*แบก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 105 รายการ

กระแบก

น. ต้นตะแบก เช่น หูกวางพรรค์กระแบก. (ม. คำหลวง จุลพน), ตระแบก ก็ว่า.

กระแบกงา

ก. แตกเป็นไรงา เช่น พลุกกระแบกงาแต่ต้น จนปลาย. (ตำราช้างคำโคลง).

ตระแบก

[ตฺระ-] (กลอน) น. ต้นตะแบก, กระแบก ก็เรียก.

ตะแบก

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Lagerstroemia วงศ์ Lythraceae ผิวเปลือกเรียบล่อนเป็นสะเก็ด ดอกสีม่วง เช่น ตะแบกนา (L. floribunda Jack).

แบก

ก. ยกของที่มีนํ้าหนักขึ้นวางบนบ่า เช่น แบกของ แบกปืน, โดยปริยายหมายความว่า รับภาระหนัก, มีความรับผิดชอบมาก, เช่น แบกภาระเข้าไว้มาก แบกงานไว้มาก.

แบกหน้า

(สำ) ก. จำใจกลับมาแสดงตัวหรือติดต่อกับผู้ที่ตนเคยทำไม่ดี ไม่ถูกต้อง หรือไม่เหมาะสมมาก่อนอีก เช่น นี่แบกหน้ากลับมาหากู. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).

แบกะดิน

(ปาก) น. เรียกแผงขายของที่วางสินค้าบนพื้นริมทางเดินว่า ร้านแบกะดิน.

ผลูแบก

น. ทางแยก. (ข.).

รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม

(สำ) ก. เรียนรู้ไว้ไม่หนักเรี่ยวหนักแรงหรือเสียหายอะไร.

bearing plate

แผ่นรับแรงแบกทาน แผ่นโลหะหรือไม้ทำหน้าที่แผ่รับน้ำหนักที่รับให้กระจายลงสู่เสา หรือกำแพง

bearing stress

หน่วยแรงแบกทาน

point bearing pile

เสาเข็มแบบรับน้ำหนักบรรทุกจากแรงแบกทานที่ปลาย