ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มะหาดตะมะ] ว. ผู้มีอิทธิฤทธิ์, ผู้มีใจสูง. (ส.).
[มะนะสิกาน] น. การกำหนดไว้ในใจ. (ป., ส.).
[นะมะ-] น. การนอบน้อม, การเคารพ, การไหว้. (ป.; ส. นมสฺ).
[ตะมะ-] น. ความมืด, ความเศร้าหมอง, ความเขลา. (ป.; ส. ตมสฺ).
[สะมะวายะ] น. หมู่, พวก, ประชุม. (ป., ส.).
[ทุมะชาน] น. ควันพลุ่งขึ้น. (ป., ส. ธูมชาล).
[-สะมะ-] ว. ไม่เรียบ, ไม่เสมอ, ขรุขระ, ไม่เท่ากัน. (ป., ส.).
ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือพระพรหม (ป.ส.).
กะ - มะ - ลาด
[ทะสะมะ-, ทดสะมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๑๐ เช่น ทศมสุรทิน = วันที่ ๑๐. (ส.).
[มะโหระสบ] น. มหรสพ. (ป. มหสฺสว; ส. มโหตฺสว).
[มะยุระ-] น. นกยูง, ใช้ว่า มยูร ก็มี. (ป., ส. มยูร).
[มะกุด] น. มงกุฎ. ว. สูงสุด, ยอดเยี่ยม. (ป., ส.).