ตัวกรองผลการค้นหา
เพะ
หมายถึงก. โปะเข้าไป, ทุ่มเทเข้าไป. ว. เผง, ไม่ผิดพลาด, เช่น ตรงเพะ ถูกเพะ.
แพะ
หมายถึงน. ชื่อสัตว์เคี้ยวเอื้องชนิด Capra hircus ในวงศ์ Bovidae เป็นสัตว์กีบคู่ขนาดกลาง มีความอดทน แข็งแรง และทนทานต่อโรคได้ดีกว่าสัตว์กีบคู่อื่น ๆ สามารถปีนป่ายที่สูงโดยเฉพาะโขดหินหรือภูเขาได้ดี ขนหยาบสีดำ ขาว หรือนํ้าตาล มีเขา ๑ คู่ ตัวผู้มีเครา หางสั้น; ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์เชษฐา มี ๑๔ ดวง, ดาวงาช้าง ดาวช้างใหญ่ ดาวคอนาค หรือ ดาวเชษฐะ ก็เรียก.
หมายถึงน. ป่าแพะ. (ดู ป่าแพะ).
สรพะ
หมายถึง[สะระพะ] ว. เสียงดัง, เอ็ดอึง. (ป.; ส. ศรว).
สัพ,สัพพะ
หมายถึงว. สรรพ, ทุกสิ่ง, ทั้งปวง, ทั้งหมด. (ป. สพฺพ; ส. สรฺว).
อพพะ
หมายถึง[อะพะพะ] น. ชื่อจำนวนนับอย่างสูง เท่ากับโกฏิยกกำลัง ๑๑. (ป.).
มะเขือเผา
หมายถึงมะเขือกะหำแพะ
ภาษาญี่ปุ่น山羊
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นやぎ
เนื้อแพะ
ภาษาญี่ปุ่น羊肉
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นようにく
ภาษาญี่ปุ่น羊
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นひつじ
กลมภะ
อ่านว่ากะ-ลม-พะ
กุมภ
อ่านว่ากุม-พะ