ค้นเจอ 66 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*บ.ด."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รักดป

[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).

เทพบุตร

เทพ + บุตร

อ่านว่า เทบ-พะ-บุด

มณฑป

มนฑป, มณทป

อ่านว่า มน-ดบ

โฆษะ

ว. ก้อง, เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงสั่นในภาษาไทยได้แก่เสียง บ ด เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เสียง ง น ม ย ร ล ว และเสียงสระทุกเสียง, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงก้องว่า พยัญชนะโฆษะ ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๓, ๔, ๕ ของวรรค และ ย ร ล ว ห ฬ. (ส.; ป. โฆส).

แดด

햇볕

[เฮด-บยอด]

햇폍이 뜨겁다 [เฮด-พยอ-ที ตือ-กอบ-ตะ] แปลว่า แดดร้อน

ดาวประกายพรึก

샛별

[เซด-บยอล]

มรฑป

[มอระดบ] น. มณฑป เช่น โบสถ์ระเบียงมรฑปพื้น ไพหาร. (นิ. นรินทร์). (ป. มณฺฑป).

อโฆษะ

ว. ไม่ก้อง, เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงไม่สั่น ในภาษาไทยได้แก่เสียง อ เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เสียง บ ด เมื่อเป็นพยัญชนะสะกด และเสียง ก ค จ ช ซ ต ท ป พ ฟ ฮ เสียงสระในภาษาไทยไม่เป็นอโฆษะ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงไม่ก้องว่า พยัญชนะอโฆษะ ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๑, ๒ ของวรรค และ ศ ษ ส. (ส.; ป. อโฆส).

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

ศุภเดช

มีอำนาจและเจริญ

สุบ-พะ-เดด

ศุภศิษฎิ์

ผู้งดงามด้วยปัญญา

สุบ-พะ-สิด

ศุภพสิษฐ์

ดีที่สุด, ร่ำรวยที่สุด

สุบ-พะ-สิด