ผลการค้นหา

ค้นเจอ 81 รายการ

ต้อยตริ่ง

[-ตะหฺริ่ง] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

พจนานุกรมไทย

ต้อยติ่ง

น. ชื่อไม้ล้มลุก ๒ ชนิดในวงศ์ Acanthaceae คือ ชนิด Hygrophila erecta Hochr. ดอกเล็ก สีม่วงแดง เมล็ดใช้ทำยาพอกฝี และชนิด Ruellia tuberosa L. ดอกใหญ่ สีม่วงนํ้าเงิน, อังกาบฝรั่ง ก็เรียก.

พจนานุกรมไทย

ต้อยตีวิด

น. ชื่อนกชนิด Vanellus indicus ในวงศ์ Charadriidae ตัวขนาดนกเขาใหญ่ หัวสีดำขนบริเวณหูสีขาว มีติ่งเนื้อสีแดงพาดทางด้านหน้าจากขอบตาหนึ่งไปอีกขอบตาหนึ่ง ปากยาว ขายาวสีเหลือง ตีนมี ๔ นิ้ว นิ้วหลังเป็นติ่งเล็ก ร้องเสียงแหลม “แตแต้แว้ด” กินสัตว์ขนาดเล็ก วางไข่ในแอ่งตื้น ๆ บนพื้นดิน, กระต้อยตีวิด กระแตแต้แว้ด หรือ แต้แว้ด ก็เรียก.

พจนานุกรมไทย

ต่ำต้อย

ว. มีฐานะความเป็นอยู่หรือตำแหน่งหน้าที่ด้อยกว่ากันมากจนเทียบกันไม่ได้, มีฐานะไม่เท่าเทียมเพื่อน.

พจนานุกรมไทย

ติดต้อยห้อยตาม

(สำ) ก. เดินตามไปติด ๆ เช่น อุตส่าห์สู้ติดต้อยห้อยตาม. (สังข์ทอง).

พจนานุกรมไทย

น้ำต้อย

น. นํ้าหวานที่หล่ออยู่ในดอกไม้ เกิดจากต่อมนํ้าหวานซึ่งมักปรากฏอยู่ที่โคนของกลีบดอก.

พจนานุกรมไทย

เลี้ยงต้อย

ก. เลี้ยงมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยจนเติบโตแล้วก็ยกฐานะขึ้นเป็นสามีหรือภรรยาของผู้เลี้ยงเอง.

พจนานุกรมไทย

ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ,ความรู้สึกต่ำต้อยมีปมด้อย,ซับซ้อน

コンプレックス

コンプレックス

n

คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

ต่ำต้อย,โกโรโกโส,ต่ำทราม,ถ่อย,ตะกละตะกลาม,ละโมบ

卑しい

いやしい

adj-i

คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

นกจำพวกกระต้อยตีวิด

千鳥

ちどり

n

คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

ต่ำต้อย,โกโรโกโส,ต่ำทราม,ถ่อย,ตะกละตะกลาม,ละโมบ

賤しい

いやしい

adj-i

คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

คนต่ำต้อย

雑人

ぞうにん

n

คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น