ผลการค้นหา

ค้นเจอ 95 รายการ

ภิกษาจาร

น. การเที่ยวขอ, การเที่ยวขออาหาร. (ส.; ป. ภิกฺขาจาร).

มิจฉาจาร

น. การประพฤติผิด. (ป. มิจฺฉา + อาจาร).

วามาจาร

น. ชื่อลัทธิตันตระแบบหนึ่ง นับเนื่องในนิกายหนึ่งของศาสนาพราหมณ์ยุคหลัง เป็นแบบซ้ายหรือฝ่ายซ้าย มีพิธีกรรมลี้ลับ อนาจาร, คู่กับ ทักษิณาจาร; ชื่อลัทธิพุทธตันตระแบบหนึ่ง ซึ่งมีหลักปฏิบัติทำนองเดียวกับลัทธิตันตระของพราหมณ์, เรียกผู้ปฏิบัติในลัทธินี้ว่า วามาจาริน. (ส.).

พจนานุกรมไทย

สภาจาร

น. ขนบธรรมเนียมขององค์การหรือสถานที่ประชุม. (ส.).

พจนานุกรมไทย

สมาจาร

[สะมาจาน] น. ความประพฤติที่ดี, ธรรมเนียม, ประเพณี. (ป., ส.).

พจนานุกรมไทย

เหล็กจาร

น. เหล็กแหลมสำหรับเขียนลงบนใบลานหรือศิลาเป็นต้น.

พจนานุกรมไทย

อนาจาร

[อะนาจาน] น. ความประพฤติชั่ว, ความประพฤติน่าอับอาย; (กฎ) ชื่อความผิดอาญาฐานกระทำการอันควรขายหน้าต่อหน้าธารกำนัล โดยเปลือยหรือเปิดเผยร่างกาย หรือกระทำการลามกอย่างอื่น. ว. ลามก, น่าบัดสี, ทำให้เป็นที่อับอาย, เป็นที่น่ารังเกียจแก่ผู้อื่นในด้านความดีงาม. (ป., ส.).

พจนานุกรมไทย