ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ข่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 95 รายการ

ก่องข้าว,กองเข่า

ก่องข้าวเหนียวนึ่ง

ก่อง - ข้าว
 ภาษาอีสาน

ขัดพาเข่า

ไม่มากินข้าวด้วยกัน,อาการน้อยใจ

ขัด - พา - เข่า
 ภาษาอีสาน

ข่า

คนใช้, คนรับใช้ คล้ายกับคำในภาษาไทยคำว่า ข้า, ขี้ข้า

ข่า
 ภาษาอีสาน

ผู้ข่า

ข้าพเจ้า

ผู้ - ข่า
 ภาษาอีสาน

หม่าเข่า

แช่ข้าวเหนียวเพื่อเตรียมนึ่ง

หม่า - เข่า
 ภาษาอีสาน

ข่า

น. คนชาวเขาจำพวกหนึ่ง แบ่งออกเป็น ๒ พวก พวกหนึ่งพูดภาษาในตระกูลมอญ-เขมร เช่น ข่าอัตตะปือ ข่าตองเหลือง และอีกพวกหนึ่งพูดภาษาในตระกูลอินโดนีเซียน ได้แก่ ข่าระแด และ ข่าจะราย.
 พจนานุกรมไทย

ข่า

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Alpinia galanga (L.) Sw. ในวงศ์ Zingiberaceae มีเหง้า ลำต้นเป็นกอ สูง ๑-๓ เมตร ดอกขาว ออกเป็นช่อที่ยอด เหง้ามีกลิ่นฉุน ใช้ปรุงอาหารและทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

ข่า

น. ชื่อสัตว์นํ้าชนิดหนึ่ง ในมหาชาติคำหลวงแปลจากศัพท์ว่า สุสู, คือ จระเข้, เช่น มงงกรฉลองเข้ข่าก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).
 พจนานุกรมไทย

ข่า

น. ไม้ที่ทำเป็นร้านขึ้นคร่อมกองไฟสำหรับปิ้งปลา, ไม้ไผ่ขัดเป็นตารางเล็ก ๆ สำหรับวางหรือห้อยอาหารแห้งให้อยู่เหนือเตาไฟในครัว.
 พจนานุกรมไทย

เข่า

น. ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก เช่น คุกเข่า ตีเข่า ขึ้นเข่า, ราชาศัพท์ว่า พระชานุ.
 พจนานุกรมไทย

คุกเข่า

ก. ย่อเข่าลงให้ติดพื้น.
 พจนานุกรมไทย

ต้มข่า

น. ชื่อแกงอย่างหนึ่ง มีลักษณะคล้ายต้มยำกะทิ แต่มักใช้เนื้อไก่ ใส่ข่าอ่อน ปรุงรสด้วยนํ้าพริกเผา นํ้าปลา มะนาว พริกขี้หนู.
 พจนานุกรมไทย