คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กุก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 65 รายการ

กุก

ว. เสียงของแข็ง ๆ กระทบกัน. ก. กิริยาที่หนูร้องดังเช่นนั้น เรียกว่า หนูกุก. น. เครื่องดักหนูเป็นหีบมีกระดานหก มีลูกกลิ้ง เมื่อหนูเข้าไปเหยียบกระดานหก ลูกกลิ้งจะกลิ้งมาปิดช่อง แล้วหนูจะกระโดดเข้าไปยังอีกที่หนึ่ง และถูกขังอยู่ในนั้น; เสียงส่งท้ายการขันของนกเขาหลวง ซึ่งอาจมีได้ถึง ๓ กุก.

กุกกัก

ว. กึกกัก, ติด ๆ ขัด ๆ, ไม่สะดวก; เสียงดังเช่นนั้น.

กุกกุฏ,กุกกุฏ-

[-กุตะ-] (แบบ) น. ไก่, ไก่ป่า, เช่น กุกกุฏสังวัจฉร (ปีระกา). (ป.).

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

กุกขี้หมู

ดู รักหมู.

กุกรรม

(แบบ) น. การชั่ว, การไม่ดี. (ส.; ป. กุกมฺม).

กุก่อง

(โบ) ว. รุ่งเรือง, สุกใส, เช่น กุก่องกนกมี. (สมุทรโฆษ).

กุกะ

ว. ขรุขระ เช่น ทั้งนํ้าใจก็ดื้อดันดุกุกะไม่คิดกลัว. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

กุกะมะเทิ่ง

ว. ทะลึ่งตึงตัง.

กุกุธภัณฑ์

[กุกุดทะ-] (โบ) น. กกุธภัณฑ์.

ตะกุกตะกัก

ว. ติด ๆ ขัด ๆ, ไม่สะดวก, ไม่ราบรื่น, (มักใช้แก่การอ่านหรือพูด).

กุกกัก,กึก ๆ,(บ่น)เป็นหมีกินผึ้ง,ง่อนแง่น,โยกคลอน

ガタガタ

ガタガタ

adj-na