คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กัป*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 126 รายการ

กัปบาสิก,กัปปาสิก

(แบบ) ว. อันทอด้วยฝ้าย. (ดู กรรบาสิก).

กัปปิย,กัปปิย-,กัปปิยะ

[กับปิยะ] ว. สมควร. (ป.).

กัปปิยการก

[-การก] น. ผู้ปฏิบัติภิกษุในเรื่องปัจจัย ๔ คือ จีวร อาหาร ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค.

กัปปิยภัณฑ์

น. สิ่งของที่ควรแก่ภิกษุ ได้แก่ ปัจจัย ๔ คือจีวร อาหาร ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค และสิ่งอื่น ๆ เช่น ร่ม รองเท้า.

กัปปิยโวหาร

น. โวหารที่ควรแก่ภิกษุ เช่น เรียกเงินตรา ว่า กัปปิยภัณฑ์, ถ้อยคำสำนวนที่เหมาะแก่กาลเทศะ.

กัปปีย์

[กับปี] (ปาก) น. กับข้าว (ใช้เฉพาะภิกษุสามเณร), มักใช้เข้าคู่กับคำ จังหัน ว่า กัปปีย์จังหัน.

ทุพภิกขันดร,ทุพภิกขันดรกัป

[ทุบพิกขันดอน, ทุบพิกขันดะระกับ] น. ระยะเวลาที่กำหนดไว้ว่าเป็นตอนที่ขาดแคลนอาหาร, คู่กับ สัตถันดรกัป คือ ระยะเวลาที่ฆ่าฟันกันไม่หยุดหย่อน. (ป.).

บริกัป

[บอริกับ] (แบบ) น. ความตรึก, ความดำริ, การกำหนด. (ป. ปริกปฺป; ส. ปริกลฺป).

ปริกัป

[ปะริกับ] ก. กำหนด. (ป. ปริกปฺป; ส. ปริกลฺป).

พินทุกัป,พินทุกัปปะ

น. การทำพินทุ คือ เขียนรูปวงที่มุมจีวรตามวินัยบัญญัติ. (ป. พินฺทุกปฺป).

ภัทรกัป

น. กัปอันเจริญ คือ กัปปัจจุบัน มีพระพุทธเจ้าถึง ๕ พระองค์. (ป. ภทฺรกปฺป, ภทฺทกปฺป).

มิจฉาสังกัปปะ

น. ความดำริในทางที่ผิด. (ป.).