ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[คฺระ-] ก. กระโหย, ระโหย, โหย, ละเหี่ยใจ.
[-เหฺย] ก. ยิ้มหน้าเบ้, ฝืนยิ้ม.
[-แหฺย] ก. ยิ้มอย่างเก้ออาย.
ก. อาการที่ของเหลวกลายเป็นไอ.
ก. อิดโรยเพราะหิวหรืออดนอนเป็นต้น.
ก. ระเหย.
[เหฺย] ว. เบ้ (ใช้แก่หน้า).
[แหฺย] ว. อาการที่ไม่สู้ใครหรือเก้ออาย.
[โหยฺ] ก. อ่อนกำลัง, อ่อนใจ; ครวญถึง, รํ่าร้อง; มักใช้ประกอบคำอื่น ๆ เช่น โหยหา โหยหิว โหยหวน โหยไห้.
ว. ปล่อยอารมณ์ตามสบาย. น. คำขึ้นต้นเพลงพวงมาลัย.
การกลายเป็นไอ, ระเหย
การระเหย