ผลการค้นหา

ดาด* *ดาด *ดาด*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ดาด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 50 รายการ

basket(1)

กระชุ : กระชุบรรจุภายในด้วยหิน กรวด สำหรับนำไปสร้างฝายชั่วคราวหรือนำไปดาดลาดตลิ่งเพื่อป้องกันการกัดเซาะ
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

stone

หิน, เสาหิน, ก้อนหินก้อนกรวด, ก้อนอิฐ, หน่วยวัดน้ำหนักของอังกฤษ เท่ากับ 19 ปอนด์, ดาดหิน, โรยหิน
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

เบญจา

น. แท่นมีเพดานดาดและระบายผ้าขาว, แท่นซ้อน ๕ ชั้นลดหลั่นกัน มักใช้ประดิษฐานบุษบกหรือพระโกศ. (เพี้ยนมาจาก มัญจา คือ เตียง).
 พจนานุกรมไทย

canal, lined

คลองคาด : คลองที่ขุดดินหรือถมดินให้เป็นรูปคลอง แล้วดาดผิวคลองด้วยวัสดุต่าง ๆ เพื่อป้องกันการรั่วซึม หรือรักษาสภาพคลองให้มั่นคง
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

แท่นมณฑล

น. แท่นยกพื้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าดาดเพดานด้วยผ้าขาวติดระบายรอบ ใช้ตั้งปูชนียวัตถุและเครื่องใช้เป็นต้นในการเข้าพิธีเฉลิมฉลองตามลัทธิประเพณี.
 พจนานุกรมไทย

Lining

แผ่นบุสันหนังสือ, แผ่นบุกระดาษแข็ง [การพิมพ์]; ผ้าเบรก [ยานยนต์]; การบุภายใน [การปรับอากาศ]; การดาด, การเคลือบ, การฉาบ [สิ่งแวดล้อมน้ำ]
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

blanket, clay

การปูดาดด้วยดินเหนียวซึ่งเป็นวัสดุทึบน้ำทางด้านเหนือน้ำของอาคารชลประทานในแนวราบเพื่อเพิ่มทางเดินของน้ำใต้ฐานรากและลดแรงดันน้ำ เป็นการป้องกันอันตรายจาการไหลของน้ำ ใต้ฐานอาคาร
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

เรือพระที่นั่งศรี

น. เรือหลวงที่จัดเป็นพระราชพาหนะสำรองไปในกระบวนเสด็จทางชลมารค ทอดบัลลังก์กัญญา ดาดหลังคาด้วยผ้าสักหลาดสอดสีอย่างพนักอินทรธนู ถ้าเป็นเรือพระที่นั่งเพิ่มผ้าเยียรบับลายทองกลางกรอบพนักอินทรธนู.
 พจนานุกรมไทย

ละครยก

น. เครื่องสังเวยพระภูมิหรือแก้บน ทำเป็นแท่นยกขนาดเล็ก มีเสา ๔ มุม ดาดเพดานด้วยกระดาษ มีตุ๊กตาดินปั้นทาฝุ่นเขียนสีสมมุติเป็นตัวละคร ๓-๕ ตัวเสียบไว้บนแท่นนั้น.
 พจนานุกรมไทย

ฮ้องโห่

โห่ร้อง อย่างว่า จัดหมู่หน้ายอก่อนไหลหาญ ผายชะลือวอระนีเกี่ยวชูใสเข้า แมนหาญเข้าคุมคุมฮ้องโห่ เจ้ายี่เฆี่ยนหมู่ข้าฝูงกล้าดาดชน (ฮุ่ง).

ฮ้องโห่
 ภาษาอีสาน

ไท้

ผู้เป็นใหญ่ ผู้เป็นหัวหน้า อย่างว่า เสด็จล่วงขึ้นเถิงไท้ขาบทูล (กา) ดอกหนึ่งฟ้าสนั่นก้องเวหา ดอกหนึ่งสถานกงญายอดไท้ ดอกหนึ่งซอมแซมหยาหลายกาบ ดวงดาดดวงละไล้ลูบไล้ลืมวาง (ฮุ่ง).

ไท้
 ภาษาอีสาน

ฝ้า

น. อนุภาคเล็ก ๆ ที่รวมตัวกัน มีลักษณะเป็นแผ่นบาง ลอยอยู่บนผิวนํ้าหรือติดอยู่ที่แผลเป็นต้น; แผ่นที่ดาดกรุหลังคา เพดาน หรือปิดใต้ตง. ว. ขุ่นมัวไม่ผ่องใส (ใช้แก่ผิว) เช่น กระจกฝ้า เพชรเป็นฝ้า, เรียกหน้าที่มีลักษณะเป็นจุดหรือรอยผื่นสีคลํ้า ๆ ว่า หน้าเป็นฝ้า.
 พจนานุกรมไทย