ไพร
[ไพฺร] น. ป่า; ขอบ, ริม, เรียกตอกเส้นกลม ๆ ที่อยู่ใต้ขอบกระบุงกระจาดเป็นต้น ว่า ตอกไพร.
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไพร*"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 83 รายการ